Maand:oktober 2011

Deze week staan de jongens in de Waterkampioen, met hun interview van de reddingsvlot experience. Bas leest het bericht, “hmm, zo hebben wij dat echt niet gezegd hoor”. Maar hij vindt het wel leuk dat hij er samen met Tim in staat, met foto en tekst. Johan en Tim zijn nog een paar dagen weg, leuke verrassing voor als ze terug komen dus.





Het hele verhaal uit de Waterkampioen van deze week is hier te lezen:

Het artikel uit de Waterkampioen

Vandaag op weg naar Enschede, we gaan op bezoek bij mensen die nog wat spulletjes te koop hebben. We zijn in contact met ze gekomen omdat ze ook kaarten en pilots hadden, maar die waren al verkocht. Wat heerlijk om weer verhalen te horen, nu van al wat oudere mensen. Gewoon doen waar je zin in hebt, je niet laten opjagen en lekker genieten van de reis. Gewoon hollandse nuchterheid dus.
We gaan naar huis met een duiksetje, reserve-anker, waterdichte tasjes en een onderwater video-cameraatje.
Voordat we weggaan krijgen we nog een rondleiding in de Zeevaartschool, wat een geweldige sfeer hangt daar en wat een prachtige bibliotheek met allerlei scheepsboeken.
Voldaan gaan we weer naar huis. Misschien toch ook maar een keer gaan studeren in Enkhuizen, al is het alleen maar voor de prachtige ambiance daar.

Via marktplaats zijn we in contact gekomen met mensen die net een rondje atlantic achter de rug hebben. Ze bieden al hun papieren kaarten en pilots te koop aan.

Nou da’s mooi, scheelt weer een hoop uitzoekwerk voor ons. Vandaag dus hup in de auto naar Enschede, hemelsbreed helemaal aan de andere kant van Nederland voor ons. We maken er meteen maar een dagje uit van.

Het is erg leuk om de enthousiaste verhalen te horen, de foto’s te zien en de vele tips aan te horen. We worden er zelf ook helemaal enthousiast van. Op de terugweg nog even langs een watersportwinkel die uitverkoop houdt, met tassen vol spullen komen we ’s avonds laat thuis.
Weer een nuttige dag geweest.

Sinds vandaag hebben wij een officieel geregistreerd zeeschip. Beluga is van een brandmerk voorzien, een wit plaatje met het nummer erop zit voortaan in de kuip. De medewerker van het Kadaster meet zelfs nog het schip op, officieel is Beluga nu 11,30 (wij hadden 11,40 gemeten met een stukje van het achterschip erbij dat uitsteekt).








Enkele dagen later krijgen we de papieren, heel officieel staat erboven “In naam van hare majesteit …”. Voortaan hoeven we ons geen zorgen meer te maken als er autoriteiten naar de papieren komen vragen. Weer een hele mijlpaal dus.

Zaterdag gaan we op weg naar Reeuwijk. De ANWB organiseert een reddingvlot experience, dat komt mooi uit. We hebben werkelijk geen idee wat er nu precies in die witte koffer zit die ons reddingvlot bevat. Het vlot is toevallig ook toe aan een keuring. Twee vliegen in een klap dus.

We worden ontvangen met koffie en gebak en ons reddingvlot wordt meteen ontmanteld.





We krijgen leerzame workshops over reddingvlotten, allerlei ideeen van de KNRM en de jongens gaan ook nog een rescue training doen. Voordat ze zich gaan verkleden worden ze geinterviewd, we zijn benieuwd of er iets van terug te vinden is in Waterkampioen.

Na het zwemavontuur van de jongens gaat ons eigen vlot te water. Het is heel grappig en leerzaam om dit te ervaren. Een hoop gesis (overdruk vanwege het opblazen) en wonderwel ligt daar opeens een vlot met allemaal spulletjes erin.








Nu we A hebben gezeg moeten we ook B zeggen, dus hup met z’n allen het vlot in. Da’s best krap met z’n vieren in een 4-persoons vlot. De mannen hebben een systeem bedacht, om en om zitten we tegenover elkaar. We onderzoeken onze nieuwe omgeving en komen al snel tot de conclusie dat het op zee geen gerieflijk onderkomen is. Maar hier op de windstille plas is het goed uit te houden. Er wordt zelfs een diner met wijn geserveerd en als toetje krijgen we ijs!








Na de nodige instructies over het plassen en eventueel opgeven gaan we de film ‘The Perfect Storm’ kijken. Dat geeft weer afleiding van het inmiddels natte vlot (door condensvorming), Johan en ik zijn de zwaarsten en dus de pineut (lees natte voeten en billen). Na de film vinden wij het welletjes we hebben het in totaal 6 uur volgehouden. Met een houten kont, stijve nek en natte broek stappen we voldaan uit ons vlot.

Een gave en zeer leerzame ervaring. ANWB en de andere organisatoren hebben geweldig hun best gedaan. Klik hier voor een verslagje van de ANWB