Maand:juli 2011

Vandaag, zondag hebben we een heerlijk tochtje gehad naar Scheveningen. De wind was genoeg om in 4 uur tijd van IJmuiden naar Scheveningen te varen. Op het moment dat we de haven binnenvaren breekt de zon door, we krijgen meteen een vakantiegevoel. ’s Middags boodschappen doen en ’s avonds heerlijk in de kuip ons avondeten verorberen.




Gisteren wilden we al gaan, iedereen in zeilpak en net toen we buiten de haven waren wilden we een rif in het grootzeil zetten. Dat hadden we al een keer droog willen oefenen, maar dat kwam het dus niet van. Na de eerste pogingen, touwtje in een reeflijn, andere reeflijn klem onder het grootzeil kwamen we tot de conclusie dat we beter terug naar de haven konden gaan. Achter de hoge muur gingen we meteen maar kijken hoe het nou echt zat. Het reefsysteem zoals we dat op de vorige boot hadden functioneerde hier dus niet. De hele ochtend (we waren immers vroeg opgestaan) en een deel van de middag waren we in de weer met touwtjes. Aan het eind van de middag hadden we het helemaal voor elkaar, een goed ingericht reefsysteem.

De wekker gaat om half 8 ’s morgens, we checken het weerbericht en besluiten om naar IJmuiden te gaan. Met bijna 10 knopen stuiven we met stroom mee het Marsdiep uit. We hijsen de zeilen en rommelen wat met de stand, onder Noorderhaaks is veel deining en nog weinig wind. Als de wind wat stabieler is en de zeilen goed staan neemt Bas de wacht van Johan over. We hebben wachten van 2 uur, de jongens doen het bijzonder goed. De wind trekt bij iedere wisseling wat aan en bij Joke’s wacht is ie eind 4.
Johan gaat op het voordek zitten en maakt een filmpje.

We hebben inmiddels de fokkeboom gezet en varen pal voor de wind naar IJmuiden. In de 1 meter hoge golven gedraagt de boot zich heel goed en is behoorlijk snel. We hebben er een Etap 38 uitgezeild en een 41-voets Beneteau bijgehouden. Om 5 uur lopen we de marina binnen en toosten op een geslaagde tocht. Als we het eten gaan maken blijkt het gloednieuwe waterpompje de geest te hebben gegeven. Johan duikt in de ‘slangenkast’ en komt tot dezelfde conclusie. Gelukkig hebben we nog een voetpompje in de reserve-voorraad. Als deze na het eten is geinstalleerd blijkt het een ‘made in China-prul’ te zijn. Bij elk gebruik lekt er water uit, zelfs na het aandraaien van de slangklem. Het zit niet mee vandaag, Bas zijn ketting is gebroken, het kookwekkertje is in permanente staking gegaan en het kermislawaai heeft ons op de verst mogelijke plek gedwongen. Tijd voor een ijsje dus.

Dinsdag een rustig tochtje van Enkhuizen naar Den Oever gehad.
De volgende ochtend staan we bijtijds op om naar Texel te gaan. We vermaken ons in de sluis met medezeilers die niet weten hoe aan te leggen op stromend water. Met stroom mee gaan we lekker hard, we zijn 8 minuten te vroeg voor de kentering.

Tijd om Arie (de windvaan stuurautomaat) te testen. Bas laat het roer los en het werkt, de boot zeilt zichzelf.

Voor we het weten zijn we bij de haven van Oudeschild. De jongens ruiken weer kibbeling, ze vinden dat we mogen vieren dat we nu op zout zitten. Mijn zwakke protest werkt niet, dus even later zitten we lekker op een terras te smullen.

’s Morgens schijnt het zonnetje, we ontbijten op ons gemak en varen weer richting Markermeer.
Als we net de bocht om komen, gaat de sluis al voor ons open. Wat een service.
We schutten in ons eentje en vijf minuten later zitten we op het Markermeer.
Helaas begint het te regenen en de windkracht is slecht 2 Beaufort.
Een stuurautomaat ontbreekt nog en Johan bedenkt dat we elk 45 minuten stuurwacht hebben.
Sturen op kompas, Joke zet de koerslijn uit en Bas begint. <


Als Johan de laatste wacht overneemt zijn we bijna bij de sluis.
De kibbeling roept en de mannen kunnen het niet negeren.
Om half zes zitten we binnen te smullen van lekkere zachte kibbeling met een frietje.
Morgen naar Den Oever, het zout lonkt.

De volgende dag gaan we met windkracht 6 naar De Blocq van Kuffeler.
De weg van lagerwal-manoeuvre werkt goed, van te voren doorgenomen en ieder doet precies wat ie moet doen.
Ook nu danst de boot over de golven.
We racen op de kotterfok en een beetje motor langs de dijk aan lagerwal. <


Als we bij de sluis komen kunnen we gelijk naar binnen, we zakken 5 meter en varen voor het eerst naar de
Noorderplassen. De jongens hebben het voorbereidende werk gedaan met behulp van Google Earth.
Ze weten zelfs hoe we een klein bruggetje vanaf het water kunnen bedienen.

We leggen aan bij kennissen die daar wonen op de toepasselijke Fokkeboom.
Als we net klaar zijn met eten en willen beginnen met de afwas, komen Jeroen en Gina aanlopen.
Ze komen net uit hun werk en zijn benieuwd naar ons en de boot.
We kletsen de hele avond onder genot van meerdere glaasjes wijn, de afwas moet wachten tot de volgende ochtend.
Voor het weekend hebben we een prima plek om de aangekondige stormachtige wind en regen uit te zitten.


Zaterdag doen we klusjes binnen, lezen dikke boeken, drinken koffie bij Gina en Jeroen en liggen lui op de bank.
Zondag doen we het nog eens dunnetjes over. Na twee dagen regen en heel veel wind vinden we het wel genoeg.
Morgen wordt het rustiger en gaan we weer verder, Jeroen en Gina gaan weer aan het werk dus wij ook.

Nog even bij de watersportwinkel langs om laarzen voor de jongens te kopen.
We vertrekken met weinig wind, motoren de geul uit en hijsen de zeilen.
De wind staat pal tegen, we gaan kruisen en berekenen dat het wel lang zal duren voor we bij De Blocq zijn.
Tot onze verrassing gaan we hoger aan de wind dan we dachten, met een keer kruisen zitten we al iets
voorbij De Blocq. We zeilen zo lekker dat we wel naar Volendam kunnen gaan.



Uiteindelijk kiezen we voor Lelystad, de kibbeling moet maar even wachten.
De wind is inmiddels toegenomen tot ruim windkracht 5. De boot doet het uitstekend en de bemanning ook. Bas zit relaxed te lezen, net als vroeger heeft hij geen last van de golven.

Maandagavond slapen we voor het eerst aan boord, we staan versteld van de ruimte die we hebben. Volle kratten, dozen en tassen worden uitgeruimd en voor alles verzinnen we een plek. De kleding van ons verdwijnt in de kastjes van de voorpunt en er is nog steeds ruimte over. Tjonge, dat is nog eens gaaf. Alleen de jongens die klagen een beetje want die hebben nog geen eigen kast. Dat wordt nog en behoorlijke klus voor de komende winter.
Na een eerste nacht slapen hebben we allemaal een beetje last van onze rug, de huidige matrassen zijn wel erg hard. De middag hebben we toch nog een paar uurtjes over, dus hup naar de Ikea. We kopen oplegmatrasjes en dat blijkt een hoop te schelen.



We slenteren langs de bekende handige spulletjes, Bas ziet opeens handige patrijspoort-verduisteringsgordijntjes. Het blijken eigenlijk
muismatten te zijn, maakt niet uit we nemen er 13 mee. Nu alleen nog op zoek naar zuignapjes om ze bevestigen.
Van dinsdag op woensdag gaan we door Amsterdam, via de staandemastroute. De lichten van de Schipholbrug springen op dubbel rood, net als wij komen aanvaren. Er blijkt een storing te zijn, gelukkig hebben we nog genoeg tijd en gaan lekker eten maken. Na twee uur heeft de monteur de storing verholpen en kunnen we naar de Nieuwe Meer. We hebben een vlotte tocht door de grachten (alleen de buiskap even laten zakken voor het zicht, de ramen zijn te donker in de nacht) en ’s nachts om half vier meren we af aan de Houtmanskade. De volgende ochtend blijkt het water in de gootsteen niet meer weg te lopen, we vermoeden een luchtbel in de slang naar beneden. We hebben er nooit bij stilgestaan dat er in een boot geen sifon nodig is. We waren toch al van plan om naar de Kniest (grote watersportwinkel) in Muiderzand te varen, dus hup motor starten en vertrekken. Een emmer dient tijdelijk als gootsteen. We hebben nog tijd om te zeilen, de lazyjacks worden nog aangepast en we krijgen weer een beetje zeilervaring. Johan is tevreden hoe snel de boot loopt met weinig wind, 4,2 knopen snelheid met 7 knopen wind. <


Aan het eind van de dag is het afvoerprobleem opgelost en hebben we een goed gevoel over de eerste testfase.

Vandaag zijn we zover dat we officieel het project aan de boot gereed verklaren. Na drie jaar werken zijn de megaklussen gedaan. Er blijft natuurlijk nog een wensenlijst over, maar dat is peanuts met wat we tot nu toe gedaan hebben. Gelukkig wisten we het niet allemaal van te voren, want dan waren we er nooit aan begonnen. We vinden dat we het er super vanaf hebben gebracht met z’n viertjes, dus tijd voor een ritueel. Joke doet dat op sjamanistische wijze en Johan volgens oud zeemansgebruik.
De jongens doen serieus mee. Joke heeft eigenlijk ratels en trommels nodig (hebben we niet aan boord), maar Tim en Bas vinden dat de lieren ook ratelen en doen dan ook erg hun best om geluid te maken.





Na alle officiele handelingen is het tijd voor champagne en slagroomsoesjes. Zelfs de jongens drinken een glaasje mee. We proosten op mooie zeilreizen.



Nu het helemaal onze eigen energetisch schone boot is hangen we allemaal onze schilderijtjes op, de cadeautjes van Henk en Marga en een schilderij van de Needles.

Het regent, het stormt en het is koud, het lijkt wel herfst.
Eigenlijk wilden we al met vakantie, maar het weer zit tegen en we zijn ook nog niet helemaal klaar met de laatste klusjes.
Toch maar weer naar de boot vandaag dan, Johan is de koelkast aan het testen. Dus die ook gelijk even checken. De nieuwe schuimrubbers, die het gat opvullen van de bedden, worden bekleed met lappen stof. Bas gaat zijn lap met de hand vast naaien, helaas nog geen foto van gemaakt. Er gaat een hele nieuwe wereld voor hem open, tja het zeilersbestaan gaat verder dan de schoolbanken. Joke is nog bezig met de antislipmatjes en Johan hangt nog een haak op en ruimt van alles op. Ondertussen loeit de wind om de boot, we ontdekken diverse lekkages en de boot gaat zo scheef dat ons af en toe moeten vasthouden.

Als we aan het eind van de dag naar huis gaan, waaien we zowat van de steiger af. Tjonge het waait echt hard (vlagen van windkracht 10 blijkt later). Bij de auto aangekomen bedenkt Johan dat we nog een landvast extra kunnen beleggen. Bas en Joke rennen weer terug en komen als verzopen katten melden dat ook deze klus weer gereed is.

Zelfs op zondag zijn we op de boot te vinden. In de toiletruimte worden diverse bakjes, een toiletrolhouder, rekjes, de wc-borstel etc opgehangen. We zijn zo druk bezig, dat we niet eens in de gaten hebben dat Henk en Marga buiten de boot aan het bewonderen zijn. “Joohoo, iemand thuis?” roept Henk. Fijn, mooi even tijd voor pauze en lekker bijkletsen. Johan geniet van het gezelschap en wil meteen een stukje gaan varen. Die klusjes komen later wel, gelijk heeft ie. Iedereen geniet, Henk zit zelfs achter het stuurwiel en Marga heeft een lekker plekje op de boegspriet gevonden.