Maand:mei 2024

Over twee dagen komt er weer een stevige oost-noordoosten wind. Dat blokkeert het vervolg vanuit Ystad. Dus gaan we de volgende morgen wederom om vijf uur uit de veren en kiezen voor een tocht met heel weinig wind naar Simrishamn. Het weerbericht beloofde regelmatig regen, maar dat viel na een paar uur wel mee. Er zou later nog een stevige noordoostenwind opsteken, daarom vertrekken we zo vroeg. Die wind komt inderdaad, en valt na een kwartier weer weg.



In de zeilpakken sturen we aanvankelijk met alleen het gereefde grootzeil als steunzeil tegen de onrustige deining door de regen. Na verloop van tijd zijn we het klapperende grootzeil zat en halen het weg. De tocht is verder een beetje saai. De elektrische stuurautomaat stuurt en we varen langs de kust naar Simrishamn. Al voor het middaguur komen we aan.

We hebben dus alle tijd om naar de supermarkt te gaan voor wat verswaren en wandelen nog wat door het stadje. Het ziet er charmant uit, met mooi gerestaureerde oude gebouwen. Als de windverwachting uitkomt is het plan om morgen gelijk verder te gaan naar Hanø, waar we dan een paar dagen blijven liggen. Dat wordt dan onze eerste Zweedse bestemming waar we nog niet eerder zijn geweest. Fingers crossed!

De wekker gaat om 04.40 uur en we varen zo snel mogelijk uit. We ontbijten in dit soort situaties om beurten nadat we onderweg zijn gegaan. De beloofde wind steekt inderdaad op uit de goede richting, maar wel wat sterker dan verwacht. We kunnen al snel onder zeil. Onder dubbel gereefd grootzeil, een half uitgerolde genua en de kotterfok zeilt de boot heel hard, gemiddeld zo’n zes knopen met uitschieters boven de zeven knopen.






Er is echter een dingetje: een gigantische windfarm ligt in de weg. We twijfelen of je er tussendoor mag, dus kiezen we voor een korte omweg langs de noordzijde. Onderwijl neemt de wind nog wat toe naar windkracht vijf tot zes. Johan puzzelt met Arie, de windvaan en het lukt om de boot op die manier te laten sturen. Na wat experimenteren met de zeilen is de zaak keurig in balans.







Het is een flinke tocht van 57 mijl, maar we komen om een uur of drie in de middag al aan. We worden op de steiger opgevangen door een hulpvaardige achterbuurman, een Deen die hier met zijn boot ligt. Hij vraagt aan Joke waar we vandaan komen. “Klintholm”. Hij vraagt verder: “hebben jullie gezeild, niet de motor gebruikt? Met deze windstoten?” We voelen ons gelijk heel trots. Kennelijk is het toch een stevige tocht die we hebben gedaan!









We maken nog een wandeling in Ystad, dat er best leuk uitziet.

Gedser naar Klintholm

Het blijft een beetje puzzelen met de weersverwachting. Na drie overnachtingen in Gedser lijkt zich een weerbeeld te vormen dat het vervolg mogelijk maakt. De bestemming wordt Klintholm. We zouden een redelijke zeilwind moeten hebben, maar al met al hebben we maar twee uur kunnen zeilen.

Al gauw vormt zich, tegen de verwachting in, een dreigende rolwolk die in rap tempo op ons af komt. Het leek er niet op dat er hevige windstoten zouden komen, maar we haalden toch preventief de zeilen weg. Het ging heel hard regenen, de zee zat vol met opspattende putjes. De wind viel echter vrijwel weg.












Al met al hebben we de rest op de motor gedaan, omdat de wind niet meer terug is gekomen. De havens zijn momenteel nog erg rustig. Dat is maar goed ook, want in Klintholm is er een complete steiger verdwenen na opgelopen schade door de stormvloed in het najaar van 2023. Gelukkig vonden we een prima plek.






Klintholm zelf is nog erg rustig omdat het voornamelijk bestaat uit vakantiewoningen. De volgende dag is de wind heel hard en uit de verkeerde richting. Dat geeft de gelegenheid om wat rond te wandelen en het kalm aan te doen. De weerberichten beloven goed zeilweer voor de volgende dag. Dat opent de mogelijkheid om naar Ystad te gaan, de eerste bestemming in Zweden.

Donderdag regent het tot ver in de middag, we besluiten om deze ronde aan ons voorbij te laten gaan en staan later op dan gepland. Als de zon doorbreekt, gaan we bij het havencafe een drankje met een gebakje nuttigen. Na een ommetje gaan we naar de boot en maken alles klaar om de volgende dag alsnog te vertrekken.









Het is vrijwel windstil als we vertrekken, maar wel zonnig. Op het gemakje varen we uit en motoren om Fehmarn heen en zetten uiteindelijk koers naar Gedser in Denemarken. Onderweg gebeurt er niet veel. We moesten even opletten omdat de AIS aangaf dat een schip dicht voorlangs zou gaan. Dat was wel het grootste avontuur van de tocht.

Rond een uur of drie komen we in Gedser aan en vinden in de nu nog heel rustige haven een prima plekje aan een langssteiger, pal naast de water- en stroomvoorziening. Wel zo gemakkelijk, want we moesten nog water tanken. Hartje vakantietijd zal het er hier heel anders uitzien.






De volgende bestemming is Klintholm, maar zaterdag staat er een straffe wind, pal uit de riching waar wij heen moeten. We zijn nog niet eerder in Gedser geweest, dus blijven we liggen en hebben we gelegenheid om er eens rond te kijken. Het stadje is ontstaan dankzij de veerverbinding met Rostock. Tegenwoordig alleen nog met auto’s, in het begin was het onderdeel van de treinverbinding. Er is niet veel meer dan wat woonhuizen en een supermarktje.

’s Middags maken we nog een wandeling door het natuurgebiedje Kroghage tussen de jachthaven en de veerhaven. Dat is een stuk mooier dan we hadden verwacht. Ineens is er de rust en stilte om je heen, een fazant in de verte, een visser die in het water staand zijn hengel uitgooit en de natuur volop in de kleurrijke bloesem.









Als we een zijpaadje nemen, zit er in de verte een man gehurkt. Wij houden beleefd stil, maar hij wenkt ons en zegt dat we gerust mogen passeren. Hij blijkt een ornitholoog te zijn en wijst ons op een vogeltje bovenin een boom en vertelt dat het een Karmindompap is. Het is uiterst zeldzaam. In Denemarken is deze nog slechts 12 keer gerapporteerd in 2024. Ook wij horen op aanwijzing van de kenner de typerende roep die op “nice to meet you” lijkt. Later speuren we rond op internet en dat bevestigt wat hij ons verteld heeft. Wat leuk om hiermee eens kennis te maken, wie weet worden we nog vogelspotters! We blijken ook nog een bonte kraai tegengekomen te zijn, voor ons ook een onbekende vogel.

Weer aan boord kijken we naar de kwalificatie van de F1 van Monaco en beoordelen we de onzekere weersverwachtingen voor het gebied tussen Gedser en Klintholm. Windy laat elke update wat anders zien en de lokale verwachtingen zijn ook wisselend. Mogelijk een periode met zeer hevige stortregens, of juist gewoon rustig en droog weer, maar nog steeds wind tegen. Morgen met de laatste update maar eens kijken of we zondag of maandag verder gaan.

Met een rolkoffertje en een rugzak gaan we met de trein naar Lübeck. De trein naar Fehmarn rijdt voorlopig niet, wegens de aanleg van een trein/auto tunnel van Fehmarn naar Denemarken. Daarom overnachten we in Lübeck en gaan de volgende dag met de bus verder. Deze stopt in Burg op loopafstand van de boot.









We treffen direct de voorbereidingen voor de tewaterlating. De achterstag en kraanlijn moeten tijdelijk uit de weg en bij de mast worden vastgemaakt, de stootwillen en landvasten kunnen al worden klaargelegd. We overnachten nog een keer in het nabijgelegen hotel.



De volgende ochtend is het zover. De boot wordt met de hijskraan vakkundig te water gelaten. We trekken de boot een paar meter naar voren, want daar is direct ook het bunkerstation, waar we de brandstoftank kunnen vullen. Aan de overkant is genoeg plaats om af te meren voor de komende dagen. Ondanks de harde oostenwind verloopt dit heel soepel.






Het is zonnig en droog, dus kunnen we aan de slag. Alle lijnen in de mast en de giek zijn voor de winter vervangen door oude lijnen. Het is een secuur klusje om deze weer vast te maken aan de nieuwe lijnen en door de mast en giek te trekken. Als er halverwege een zou losraken heb je een aardige puzzel om dat weer op te lossen. Onderwijl haalt Joke boodschappen en maken we ook binnen de zaak weer leefbaar. De kajuit ligt namelijk helemaal vol met teakhouten onderdelen voor de kuipbanken, de bijboot, het reddingsvlot en de boodschappen en bagage.












De motor wordt goed gechecked en de zeilen worden weer aangebracht. Langzamerhand wordt het weer een boot om mee te kunnen waren en op te wonen. Al met al ging de boot vrijdag te water en is woensdag alles klaar. Tijd om eens naar de weersvooruitzichten te kijken en te bezien wanneer we kunnen vertrekken. Woensdag waait er (weer) een harde oost-noordoosten wind. Desondanks moeten we wel verkassen, omdat op onze ligplaats een groot schip komt te liggen. Er is aan onze kade een nog actieve graanoverslag. Ondanks de harde wind lukt het om keurig gecontroleerd weg te varen en elders weer af te meren. De reis kan beginnen en de puzzel van de steeds veranderende verwachtingen gaan de de komende dagen maar eens oplossen.

We hebben een appartementje gehuurd om eind april 2024 een week aan de boot te kunnen werken. De datum staat vast dus we laden de auto vol met werkspullen en rijden naar Burg auf Fehmarn. De boot staat hier op de kant en heeft de winter goed overleefd. Natuurlijk is zijn dek en opbouw helemaal groen uitgeslagen, dus de eerste dag besteden we aan schoonmaken. De volgende dag besteed Joke aan het in de was zetten van de opbouw terwijl Johan de hak (het stalen frame rond de schroef en het roer) aanpakt en de schroef schoonmaakt.



Dan is het de beurt aan het onderwaterschip, daar moeten weer twee lagen antifouling op. We hebben geluk: er staat weliswaar een snoeiharde koude oostenwind, maar het is zonnig en droog. Met enige tegenzin hijsen we ons in de werkkleding en gaan aan de slag. Het werk vlot goed, dus blijft er ook tijd over om de lijsten door te nemen en alvast boodschappen te doen voor de zomer. We hebben nu de auto, dus is het zinvol om alle houdbare spullen alvast in te slaan.









De schroef wordt nog van een laagje speciaal daarvoor bestemde aangroeiwerende verf voorzien en de romp in de was gezet. De achterzijde van de boot hangt boven wat struikgewas. Antifouling aanbrengen ging nog wel, maar met een ladder dat deel van de romp in de was zetten gaat niet. We vragen of ze de boot een stukje vooruit willen zetten.



De volgende dag wordt er geklopt en gaan ze met de tractor en de kar in de weer om de boot te verplaatsen. Dat vinden we prettig van de firma Weilandt waar de boot in stalling staat. Ze zijn heel flexibel en brengen voor dit soort dingen niets extra’s in rekening.






We maken een afspraak voor vrijdag 17 mei en boeken alvast wat hotelovernachtingen en treintickets. Dan gaat de boot te water!