Maand:november 2010

De winter valt wel erg vroeg in dit jaar. Tijd voor thermo-kleding, sjaals, mutsen, handschoenen en natuurlijk een kacheltje. Het is even wennen, moed verzamelen en gewoon bezig blijven. Van Marga krijgen we een wel toepasselijke nieuwe mok.


Johan is in de achterhut bezig, dus ga ik maar zoveel mogelijk voorin iets doen. Ik duik in de kast en voel me net een kaboutertje. Met een lampje en de bus lak in de ene hand en de verfkwast in de andere hand. Gelukkig ben ik de laatste tijd wat kilo’s kwijtgeraakt, dat scheelt weer bij het bewegen in zo’n kleine ruimte.

<

 

 

Buiten is het koud, grijs en bewolkt echt novemberweer dus. De radio laat een vrolijk deuntje horen. Ik swing een beetje mee op de muziek van Toploader met “Dancing in the moonlight” en ben bezig met het plamuren van gaatjes in het achterschot.


Fantaserend over dansen op een strand in het maanlicht met een cocktail in de hand, zie ik opeens maantjes voor me verschijnen. Grappig zo’n samenloop van gedachten en werkelijkheid.

Johan is weer happy dat hij bezig is met de bouw van de bank aan stuurboord achterin.

Het achterschot staat in een eerste laag grondverf. En zo komen we toch weer een stapje dichter bij onze droom.

Na een dag spullen versjouwen van het middenschip naar de voorkant en een grote opruiming, kunnen we ons weer vrijelijk bewegen en hebben we zo’n beetje alles weer onder handbereik. Tijd voor de volgende klus. Johan gaat de achterhutten opnieuw intimmeren en ik ga de voorkant van het motorruim schilderen. Tijd om weer eens foto’s te maken. Hoe we ook zoeken, we kunnen het toestel niet meer vinden. Tja, wat nu? Ons blog kunnen we ook niet meer bijwerken. Johan denkt al stiekem aan een nieuw toestel. Ik voel me lost zonder mijn camera. Nog een laatste zoekactie in de boot, misschien toch zoekgeraakt tijdens het opruimen. In een helder moment bedenk ik me opeens een ooit logische plek en ja hoor, onder een oud gordijn en tussen de kussens ligt het toestel op zijn oude vertrouwde plek van voor de opruiming.
s’ Middags voelen we ons weer een beetje lost, de deur naar Tim z’n hut is wel erg onprofessioneel uitgezaagd.


Ook de door ons met zorg dichtgepolyesterde uitsparing in de keuken blijkt aan de achterkant ook zeer onvakkundig te zijn dicht gefreubeld. Dachten we klaar te zijn met slopen, helaas niet dus.

Mopperdemopper! We troosten ons met de gedachte dat we nu echt alles hebben weggehaald wat er valt weg te halen, hopen we.