River Stour en river Orwell

Afgelopen weekend zijn we naar het zonnige zuiden afgezakt. Het is nog steeds mooi weer, slechts één bewolkte dag hebben we gehad. Vlakbij Harwich liggen twee rivieren, de river Stour en de river Orwell. We hebben een paar dagen geankerd op de river Stour. Onze engelse zeilvrienden maakten ons attent op een klein ankerplekje stroomopwaarts. Gelukkig had de kaartplotter een gedetailleerd overzicht, anders was het wel erg moeilijk vinden geweest. We lagen in een kommetje met een diepte van minimaal 5 foot (1,5 meter) bij laag water. Tijdens een dag met flinke wind lagen we zelfs vast in de modder. Bij aankomst kwam er een nieuwsgierige zeehond kijken, voor een foto waren we echter te druk bezig. Later zagen we hem nog een paar keer opduiken verder van de boot vandaan.
















Een paar dagen later gaan we naar de river Orwell, we willen de beroemde Butt & Oyster pub in Pin Mill bezoeken. Bij Felixstowe worden de containerschepen gelost en geladen. Als we langszeilen vertrekt een van de volgeladen schepen geassisteerd door slepers. Tegen het afgaande tij in zeilen we op de fokken naar Woolverstone Marina. De volgende dag maken we een prachtige wandeling via het public footpath naar Pin Mill en genieten van een heerlijk eten.





























Vandaag zijn de doorgevaren de rivier op naar Ipswich. Hier zijn we nog niet eerder geweest. We meren af voorbij de getijden-sluis in de Ipswich Haven Marina. We liggen nauwelijks op onze plek als een engels zeiljacht vreselijk onhandig manoeuvrerend de achterkant van onze boot tracht te rammen. Snel reageren van Joke en Tim houden het engelse jacht op twee centimeter afstand. De net gerepareerde schade van de aanvaring in Brighton is nog vers in het geheugen, dus we hebben geen enkele behoefte dat een onhandige “fool” dit nog eens dunnetjes overdoet. Johan laat de schipper ongezouten weten dat dit wel heel erg slecht zeemanschap is.






Super zeilen

Beluga is in haar element, ze ligt weer op zout. Via Haarlem en IJmuiden varen we na twee dagen de Noordzee op. Een kleine 18 uur later zitten we in Engeland, na een heerlijke zeiltocht. Onderweg zien we zelfs nog twee bruinvissen, de kleinste dolfijnensoort. Zelfs ’s nachts konden we doorzeilen, een zeldzaamheid is onze ervaring. De noord-oosten wind blijft met een kracht 4 tot 5 doorstaan. We zitten moeiteloos weer in ons ritme van wachtlopen. De laatste 35 mijl minderen we zeil, we varen zo hard dat we in donker bij de deels onverlichte aanloopgeulen dreigen aan te komen. Het pakt goed uit, bij het eerste daglicht verkennen we de South Corton boei. Die zou volgens de nieuwste kaarten verlicht moeten zijn, maar er zat toch echt geen knipperend lampje op.








Het vergt op de Noordzee meer oplettendheid van de wachtloper dan op de oceaan, waar we in dagen geen schip zagen. We passeren een drietal scheepvaartroutes, elk met behoorlijk veel verkeer. Als die zijn afgelopen zijn er de vissersschepen om te ontwijken. ’s Nachts hebben we een prachtige sterrenhemel, echt genieten.








Met enige zorgvuldigheid navigeren we door de zig-zaggende geulen. ’s Morgens half zeven lokale tijd meren we af in de marina van Lowestoft, waar alles nog in diepe rust is. Die avond genieten we van de fish & chips bij de Royal Norfolk&Suffolk Yacht Club. Wij (de oudjes) waren hier 28 jaar geleden voor het eerst samen, we herkennen de yachtclub nog. Het is mooi weer. We wandelen wat door Lowestoft en vinden rust met onze leesboeken. Morgen zakken we verder af naar het zuiden, richting Harwich.