Maand:juli 2008

Hehe, eindelijk vakantie.
Het is de afgelopen tijd behoorlijk hechtisch geweest op mijn werk. Ondanks pogingen om dit jaar rustiger naar de vakantie toe te werken, is het eigenlijk weer niet gelukt. Dus ben ik bekaf en niet in staat om me meteen in de volgende stress-situatie te storten, nl. de vakantie. Gelukkig voelt het thuisfront het goed aan en gaan we wat later in de week weg. Komt nog goed uit, want Johan heeft de afgelopen dagen nog een technisch motorprobleempje opgelost. En maandag gaan we het nieuwe zeil voor de kotterfok ophalen.

Het probleem met de uitlaat is, met een noodoplossing, voorlopig van de baan. Na nog drie zwaar vervuilde brandstoffilters te hebben vervangen verklaar ik de boot klaar voor de vakantie.

De komende dagen gaan we voorbereidingen treffen om weg te gaan. Boodschappen doen, spullen aan boord sjouwen en een plek geven. We maken even geen haast.

De laatste klus voor de vakantie is het herzien van het uitlaatsysteem van de boot. Als je de motor uitzet, dan stroomt het op dat moment in de uitlaat aanwezige water naar het laagste punt. Zoals het nu in elkaar zit komt er bij een beetje voorover hellen van de boot al water in de motor tijdens het zeilen.
Dit moet worden opgelost voordat we kunnen gaan zeilen.

Tegenslagen horen erbij, maar leuk is anders.

Het duurde drie keer zo lang als ik had verwacht, maar de klus om de elektriciteit op een veilig en betrouwbaar niveau te krijgen is klaar. Wat je zoal tegenkomt tijdens het klussen is ongelofelijk. Afgeknipte draden eindigend achter de betimmering waar gewoon stroom op staat, zelfs zonder zekering; een rechtstreekse uitnodiging voor brand. In de hoofdkajuit werkte niet een lamp. De koelkast stond rechtstreeks op de accu aangesloten, zonder schakelaar. Half verkoolde speakersnoertjes waar lampen op zijn aangesloten. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

De kast achter de naviagatiehoek heb ik gebombardeerd tot “techniek-kast”. Daar is alle bedrading nu naartoe geleid. Vanuit een schakelpaneel, via zekeringen, lopen de snoeren naar de verbruikers. Direct achter de service accu zit een hoofdzekering en zowel serviceaccu als startaccu staan achter een hoofdschakelaar. Het is nu voor het eerst mogelijk de accupolen te laten zitten zonder angst voor een lege accu enkele dagen later.
Het oude walstroom systeem had drie (!) ingangen voor walstroom, dus waar je de kabel vanaf de steiger in kan doen. Vele draden liepen kriskras door de boot naar wat lampjes op 220 volt.
Dit heb ik radicaal verwijderd. Het hele 220 volt systeem is nu: walaansluiting, draadje naar de nieuwe acculader, draadje naar een stopcontact. Alles bijeen niet meer dan 40 centimeter aan bedrading. En, o wonder, na het aansluiten van de walstroom worden beide accu’s tegelijk opgeladen.
Onderwijl zijn de marifoon de gps en de navtex nog geinstalleerd.
Na de vakantie moet nu nog de definitieve accucapaciteit worden bepaald. Voorlopig is dit nu goed genoeg.
Volgende klus: de uitlaat van de motor zodanig inrichten dat bij enige golfslag het koelwater dat in de uitlaat achterblijft na het uitzetten van de motor niet in de cylinders tereacht kan komen.
To be continued…

We nemen vandaag de uitgebreid de tijd om zeilpakken te passen. De ene is nog mooier dan de ander en dus ook duurder. We leren alles over onderlagen, tussenlagen en bovenlagen die het vocht wel afvoeren maar niet doorlaten. We krijgen als test zelfs een goretex handschoentje aan en een gewoon plastic dingetje. Na een aantal seconden voel je al het verschil. De grote winner is natuurlijk goretex. We verlaten de winkel als twee rode monsters. Nu maar hopen dat we op het water ook in het oog springen.