logo logo
 
   
   
 
   
   

Verslag van de reis

29 juni 2013
Aankomst Falmouth

Het is gelukt! We zijn 26 juni na elf etmalen aangekomen in Falmouth. Dat betekent afscheid van het oceaanzeilen. De laatste twee dagen ging dat stukje bij beetje. Eerst ontvangen we weer Navtex berichten als een soort "elektronisch land in zicht", dan varen we het continentaal plat op. Het water krijgt een andere kleur en gaat ook anders ruiken. De golven veranderen ook. Dan komt een eerste insect aanvliegen. 's Morgens om 07.30 uur zien we voor het eerst land. Lands End en Lizard Point komen in zicht. Je kan de aankomst niet zo goed timen na zo'n lange tijd, dus we passeren Lizard Point met stroom tegen. We zien in de verte, ondanks het vrijwel windstille weer waarom je dit soort kapen op gepaste afstand moet passeren. De uitgaande getijstroom functioneert als een soort rif waarop de oceaangolven (momenteel heel laag) met veel geweld breken. Wij hebben er op 10 mijl ten zuiden van Lizard Point geen last van en varen 20 mijl later kalmpjes Falmouth binnen.


We herkennen alles nog en realiseren ons dat de cirkel nu gesloten is. Elf maanden geleden vertrokken we uit Falmouth voor de eerste grote oversteek naar La Coruna, nu komen we aan in Falmouth na de laatste grote oversteek vanuit Terceira.

Het was gedurende een aantal dagen veruit de meest ruige oversteek, terwijl het de meeste andere dagen juist behoorlijk rustig was. We voelen veel voldoening, we hebben het geflikt, zonder noemenswaardige problemen met de boot.



We beginnen met een borrel in de The Chain Locker pub samen met de bemanningen van de Job, de Ostrea en de Flying Circus en even later ook de Cula, die 2 uur later binnenkwam. De volgende dag vieren we de aankomst samen met Sandie en Noel van de Whisper of Deben. We hebben een hele gezellige avond vol verhalen en de tijd vliegt voorbij.

We kunnen het nog een poosje rustig aan doen. In gezamenlijk overleg hebben we besloten dat we gaan mikken op 10 augustus als aankomstdatum in IJmuiden (zoals altijd ijs en weder dienende). Tot die tijd gaan we nog de zomervakantie besteden in Zuid Engeland, de plaatsen aandoen die we op de heenweg hebben overgeslagen. Noel heeft ons een heleboel tips gegeven over leuke bestemmingen.

Noel stelde voor om op Oggy Expedition te gaan. We hadden geen idee wat dat was. Het bleek dat we een etentje kregen aangeboden van Sandie en Noel. We aten Cornish Oggy's en Noel vertelt meteen de historie. Mannen en kinderen die vroeger in de tinmijnen moesten werken kregen dit gerecht mee als lunch. Het is een gekruid gerecht van in deeg gewikkeld vlees (indien dat beschikbaar was) en groenten. Het smaakt heerlijk!

Geplaatst door Johan en Joke op 29 juni 2013
26 juni 2013
Land in zicht!

-- verstuurd via Iridium 26/06/2013 12.12 UTC

Vanmorgen om half acht zagen we voor het eerst land, na 11 dagen alleen water te hebben gezien. Via de marifoon hadden we al diverse keren de Falmouth Coastguard gehoord. Beluga is ook al op de foto gezet door een ontvangstcomite, het was een helikopter van de marine gevolgd door een laag overvliegend vliegtuigje. Johan zwaaide nog naar ze en lachte naar de camera, ze zwaaiden zelfs nog terug. Tjonge we wisten niet dat we al zo beroemd zijn :)
Nu varen we tegen stroom richting Falmouth, waar we eind van de middag aankomen. Voor het eerst in dagen schijnt de zon weer.

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Joke op 26 juni 2013
25 juni 2013
Vogelverschrikker

-- verstuurd via Iridium 25/06/2013 13.42 UTC 49.02.5N 7.31.7W, etmaal-afstand 116 mijl, afstand tot Falmouth afgenomen met 114 mijl (nog 134 mijl).

Gistermiddag kwam er een groep dolfijnen langs. Ondanks de regen gingen we bij de boeg zittten kijken. Er zat weer een heel kleintje bij, Bas zag de vertikale strepen van geboorte. Niet ouder dan 4 dagen dus. Toen de groep wegzwom, ging een van de dolfijnen wel tien keer uit het water springen. Met een grote plons viel hij weer in het water. Bij een van zijn sprongen bleef hij met zijn staart zwiepen, het leek wel een spartelende vis op het droge.
Een half uurtje later kwam een tweede groep langs. In de koude wind hebben we genoten van hun capriolen onder water. Ze zochten steeds de golven op en kwamen dan weer met een flinke snelheid bij de boeg zwemmen waar we ze hoorden piepen. Een mooi afscheid van de diepe oceaan, want een uurtje later voeren we het continentaal plat op. We gingen van 4000 naar 200 meter diepte.




We merken dat we weer dichter bij land komen. De navtex berichten volgen elkaar in rap tempo op en we zien weer veel schepen. Het is nog steeds grijs, nat en erg koud. De temperatuur van het zeewater is gedaald tot 13,5 graad. Inmiddels hebben we ons thermo ondergoed aan en extra dikke sokken. Tim heeft zelfs een warme muts opgehad tijdens zijn wacht, alhoewel hij binnen zat.

Joke hoorde om 4 uur 's morgens een vreemd geluid buiten. Toen ze haar hoofd boven de buiskap uitstak, zag ze een meeuw die onmiddelijk een verschrikte kreet gaf. Daarop gaf Joke als antwoord een luide gil. De vogel vloog haastig weg en bleef nog minstens 20 minuten om de boot heen cirkelen en deed nog een paar pogingen om te landen.

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Joke op 25 juni 2013
24 juni 2013
Weinig wind

-- verstuurd via Iridium 24/06/2013 14.03 UTC 48.08.5N 9.59.5W, etmaal-afstand 115 mijl, afstand tot Falmouth afgenomen met 113 mijl (nog 248 mijl).

Vannacht vanwege de afnemende wind de motor erbij gezet. Op de radar zagen we binnen een tijdsbestek van drie uur vijf schepen binnen een afstand van 8 mijl van de boot. Zojuist weer de motor uitgezet en met 5 knopen voor de wind zeilen we weer.

Bas doet nog steeds verwoede pogingen met vissen, helaas zonder resultaat. Hij heeft wel een grote vogel gespot en vermoedt dat het een albatros is. Verder zien we weinig zeeleven. Gisteravond zagen we nog wel hele kleine Portugese Oorlogsschepen.

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Joke op 24 juni 2013
23 juni 2013
Beste etmaal

-- verstuurd via Iridium 22/06/2013 13.59 UTC 47.09.0N 12.19.0W, etmaal-afstand 131 mijl, afstand tot Falmouth afgenomen met 130 mijl (nog 361 mijl).

Het weer heeft zich keurig volgens de verwachtingen ontwikkeld. We hebben ten zuiden van de depressie westelijke en later noordestelijke wind gekregen. Gisteren avond en vannacht kracht 6 en in de loop van vandaag afnemend tot 4. De verwachting is dat het verder gaat afnemen. De barometer is weer sterk gestegen tot 1030.

Het resultaat is dat we stevig zeilend het beste etmaal van deze oversteek hebben kunnen klokken in de hoogste zeegang die we ooit hebben gehad.

Via email hebben we regelmatig contact met de Whisper of Deben die 200 mijl voor ons ligt. Met de Flying Circus, de Ostrea en de Mare Liberum wisselen we dagelijks de positie uit.

Gisteren hebben we in de verte tussen de hoge golven nog een spuiter gezien van de adem van een walvis. Het is nog steeds heel koud, de zeewatertemperatuur is nog maar 14 graden. Alles gaat verder prima en de weersvooruitzichten voor het laatste stuk zien er tot nu toe goed uit.

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Joke op 23 juni 2013
22 juni 2013
Fascinerende golven

-- verstuurd via Iridium 22/06/2013 13.45 UTC 46.01.3N 15.03.5W, etmaal-afstand 128 mijl, afstand tot Falmouth afgenomen met 125 mijl (nog 491 mijl).

De zee is fascinerend om te zien. We ontvangen voor het eerst de Spaanse maritieme weerberichten via de Navtex. Die geeft voor ons zeegebied (dit gebied heet Charcot) swell van 3 tot 4 meter hoog. Dat zijn de golven die worden veroorzaakt door de storm ten noorden van ons. Wij hebben een windkracht die varieert, meestal kracht zes, soms zakt het een poosje in tot vijf. De golven die door deze wind worden veroorzaakt lopen bovenop de swell. Het resultaat is indrukwekkend. De horizon afspeuren naar scheepvaart is lastig, omdat de horizon steeds wordt afgedekt door de golven bij ons in de buurt. Als we in een golfdal zitten, dan zien we helemaal geen horizon, je zit dan in een vallei van water.

We voeren vannacht eerst voor de wind, met uitgeboomde genua, momenteel halve wind. We maken een redelijke dagafstand. Het is verbazend, als je de zee ziet, hoe relatief rustig het in de kajuit is. Al met al vaart de boot heel goed en komt er niet al te veel water over. We liggen onder een helling van een graad of twintig en soms maakt de boot een forse schuiver als een golf precies bij de boot breekt. In zo'n schuiver breken de schoolboeken van Bas uit hun vak en tuimelen door de kajuit. Ook wordt Joke in haar bed een paar keer door een aardappel bekogeld die uit het netje aan het plafond aan de andere kant van de kajuit vallen.

Al met al gedraagt de depressie zich volgens de verwachtingen en zal nu, als het goed is, naar het noordoosten wegtrekken. De barometer loopt op na de passage van het koufront. We hebben af en toe weer een beetje zon. Met de gribfiles en de weerkaarten gaan we de koers voor de komende 24 uur bepalen. Het is een beetje spitsroeden lopen: zo veel mogelijk profiteren van de gunstige windrichting, terwijl we de windkracht ter plaatse van onze boot een beetje binnen de perken willen houden. Tot nu toe verloopt alles volgens plan.

Gisteren toen Bas het vislijntje inhaalde (nog steeds geen vis aan de haak) zagen we opeens Risso Dolphins. Onder water zagen we een witte vlek van een oudere dolfijn en verderop tussen de golven drie vinnen van wat jongere dolfijnen. Een mooi gezicht.

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Joke op 22 juni 2013
21 juni 2013
Oorlam

-- verstuurd via Iridium 21/06/2013 13.50 UTC 45.02.1N 17.41.4W, etmaal-afstand 119 mijl, afstand tot Falmouth afgenomen met 116 mijl (nog 616 mijl).

Even een weerpraatje. Op deze oversteek kom je vrijwel zeker een of meer depressies tegen. Wij hebben een depressie die volgens de verwachtingen ten noorden van ons langstrekt. De bijbehorende westenwind die ten zuiden van de depressie staat is bij ons aangekomen. Zo'n 200 mijl ten noorden van ons stormt het, onze taak is te proberen om dicht genoeg bij de depressie te zijn om de gunstige westenwind zo lang mogelijk vast te houden, maar niet noordelijk genooeg te varen om storm te krijgen.
Onze depressie gaat als het goed is later afbuigen naar Schotland, zodat wij wel op koers kunnen blijven, maar de depressie zelf niet over ons heen krijgen. We hopen natuurlijk dat de weersverwachtingen deze keer goed uitkomen.

De temperatuur van het zeewater is gedaald tot 14,5 graad, de luchttemperatuur daalt navenant mee. Tim en Bas denken dat we op het zuidelijke halfrond zijn, aangezien het meer op midwinter dan op midzomer lijkt. We zitten allemaal met onze dikke windstop fleecetruien aan in de kajuit.

Vandaag bereiken we het halverwege punt, reden voor een dubbele happy hour en een oorlam (en een extra oorlam voor degene die weet wat het is).

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Johan op 21 juni 2013
20 juni 2013
Frisjes en zeilen

-- verstuurd via Iridium 20/06/2013 13.30 UTC 44.10.4N 20.11.0W, etmaal-afstand 112 mijl, afstand tot Falmouth afgenomen met 110 mijl (nog 732 mijl).

Afgelopen nacht hebben we in de passaat modus gevaren, uitgeboomde genua met wind van achter. Wind is nu gedraaid naar NW, we varen nu halve wind met maar liefst 6 knopen. De hele nacht was het weer mistig, we hadden wederom de radar weer nodig bij de uitkijk. De wind is toegenomen, dit is het eerste etmaal dat we helemaal hebben kunnen zeilen.

De temperatuur van het zeewater is gedaald tot 15,5 graad. Met de wind van achter is het behoorlijk koud. We zitten meer binnen dan buiten in de kuip.

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Joke op 20 juni 2013
19 juni 2013
Nog steeds rustig weer

-- verstuurd via Iridium 19/06/2013 14.04 UTC 43.25.4N 22.25.7W, etmaal-afstand 104 mijl, afstand tot Falmouth afgenomen met 102 mijl (nog 842 mijl).

Gisteravond walvissen om ons heen gehad. We zagen hoge spuiters op de horizon, het leken wel fabriekspijpen. We hebben nog even gekeken op de kaart of er toch niet een eiland daar lag. De walvissen zwommen vrij dichtbij achter ons langs, we zagen hun kop, rug en vinnen uit het water komen. Aan de hand van een walvissenkaartje denken we dat het Fin Whales (vinvissen) waren.

Het is nog steeds af en aan met de wind, soms zeilen en meestal motorzeilen. We hebben nog steeds vrij vaak stroom tegen, ondanks dat de pilot ons stroom mee belooft. Sinds gisteren koersen we iets noordelijker om westenwind op te pikken. We hebben zojuist de fok uitgeboomd, omdat er een beetje wind uit het westen waait. We hopen dat het in de loop van de dag wat harder gaat waaien, zodat de motor uit kan.

We hebben tot nu toe wel erg rustig weer, maar daardoor is het wel comfortabel aan boord. We bakken net als op de andere grote oversteken vers brood en koken prima maaltijden. De radar staat 's nachts aan, omdat het erg mistig is. De wacht kan daarom spelletjes op de iPad doen.

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Joke op 19 juni 2013
18 juni 2013
Motor aan, motor uit

-- verstuurd via Iridium 18/06/2013 13.53 UTC 42.21.5N 24.20.0W, etmaal-afstand 111 mijl, afstand tot Falmouth afgenomen met 108 mijl (nog 944 mijl).

Gisteren was het helemaal helder, dus verheugden we ons weer op een mooie sterrenhemel. 's Avonds kwam er een dikke wolkenlaag de pret drukken. Vannacht en vanmorgen zelfs in de mist gevaren. Momenteel is het weer helderder, met af en toe een flauw zonnetje. Het vissen heeft nog niets opgeleverd, wel nog even een bezoekje gehad van dolfijntjes en in de verte zagen we weer spuitende walvissen.
We maken weinig snelheid, af en toe hebben we stroom tegen. De wind is zwak, de motor gaat elke paar uur uit en weer aan. De snelheid varieert rond de 4 knopen.
De mannen zijn nu bezig om de dieseltank te vullen met een aantal jerrycans. Zo meteen de nieuwste weerberichten ophalen, hopelijk krijgen we wat meer wind.

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Joke op 18 juni 2013
17 juni 2013
Prachtige sterrenhemel

-- verstuurd via Iridium 17/06/2013 13.50 UTC 41.29.0N 26.26.6W, etmaal-afstand 118 mijl, afstand tot Falmouth afgenomen met 52 mijl (nog 1052 mijl).

Gisteravond hebben we tussen de golven door Striped Dolphins en ook een paar Common Dolphins gezien, ze sprongen vrolijk uit het water. Verderop zagen we enorme spuiters van walvissen. Even na middernacht verdween de noordenwind en konden we onze U-bocht maken. We liggen nu op koers richting Falmouth. De hele escapade heeft ons uiteindelijk slechts 2 mijl verderop van Falmouth gebracht. Per saldo hebben we toch nog ruim 50 mijl gewonnen.
Nu is het zonnig weer, vrijwel onbewolkt met een zwakke westenwind die zoals verwacht later nog gaat aantrekken. Momenteel motorzeilen we.
Door het heldere weer zagen we vannacht alle mogelijke sterren en het melkwegstel. Met de verrekijker zagen we er nog meer, bijna duizelingwekkend. We denken dat alle sterren die met het blote oog ooit waarneembaar waren hier, nu te zien waren. Zelfs dicht bij de horizon zagen we sterren

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Joke op 17 juni 2013
16 juni 2013
Vertrek uit Terceira

-- verstuurd via Iridium 16/06/2013 13.35 UTC 40.00.8N 26.40.8W, etmaal-afstand 108 mijl, afstand tot Falmouth afgenomen met 75 mijl (nog 1104 mijl). Etmaal 21 uur!

Zondagmiddag 15.00 uur zijn we uit Terceira vertrokken. Op basis van de weersverwachtingen krijgen we eerst westenwind, dan noordenwind en vervolgens windstilte. We besluiten dat het goed is om de westenwind te gebruiken om eerst noordwaarts te varen, als de wind naar noord draait gaan we overstag en varen dan naar het noordwesten om vervolgens met een soort U-bocht weer om te keren naar het noordoosten. Een ingewikkeld gedoe om de opkomende kern van het hogedrukgebied te benutten voor de U-bocht en de westenwind die ten noorden van de kern staat op te pikken. Als we gewoon richting Falmouth zouden blijven varen, dan komen we in een krachtige noordenwind terecht die helemaal tot aan Spanje doorstaat, dus onze strategie heeft als doel om dit te ontwijken. Of dit allemaal zo bijdehand is bedacht zal nog blijken.

Tot nu toe komt de verwachting uit. We liggen op dit moment de noord-westelijke koers voor in een langzaam afnemende wind. Wel een beetje tandenknarsend, omdat we nu eigenlijk een beetje van Falmouth wegvaren. We varen eerst om Terceira heen. Als we vrij zijn van Terceira is de wind, conform de verwachting, behoorlijk stevig. Altijd weer flink wennen om in een als een kermisattractie bewegende boot te leven.

De Azoren hebben een heel positieve indruk op ons gemaakt. Prachtige eilanden, vriendelijke eerlijke mensen, lage prijzen en heel goed eten. We willen hier nog wel eens terugkeren.

-- verstuurd via Iridium

Geplaatst door Joke op 16 juni 2013
15 juni 2013
Klaarmaken voor vertrek

Tussen onze toeristische activiteiten door maken we de boot weer klaar voor vertrek. Nog wat inkopen op de lokale markt, controle van de mast en de motor, weerkaarten selecteren (we gaan Northwood gebruiken), de weersontwikkelingen bestuderen, diesel en water tanken, de was doen, schoonmaken enzovoort.

Het is de bedoeling dat we vanuit Terceira naar Falmouth gaan varen. De te varen afstand is rond de 1200 mijl. Nog altijd de op twee na grootste oversteek van de reis en dat door een gebied met veruit het meest wisselvallige weer. De standaard route laat een omweg zien, eerst voornamelijk noordwaarts en dan op circa 45 graden noorderbreedte afbuigen zuidelijk langs Ierland naar Lands End. Of dit allemaal zo uitkomt zal afhangen van de actuele weersontwikkeling en de vooruitzichten voor de tweede helft van de reis.

Zaterdag 15 juni trekt er nog een depressie net ten noorden van ons langs. Zondag komt er een, voor ons ongustige, noordenwind te staan en maandag ligt het Azorenhoog ten noorden van Terceira. Volgens de lange termijn verwachtingen blijft het de daarop volgende dagen rustig op onze route. Deze factoren combinerend komen wij uit op vertrekken op zaterdagmiddag of zondagavond. Collega-zeilers bereiken dezelfde conclusie, dat geeft ons het vertrouwen dat we de inschatting goed hebben gedaan. We besluiten uiteindelijk om zaterdagmiddag te vertrekken. We zullen eerst min of meer noordwaarts gaan, vervolgens misschien zelfs naar het noordwesten met tegenwind en dan door de kern van het hogedrukgebied varen om een gunstiger windrichting op te pikken.

Geplaatst door Johan op 15 juni 2013
13 juni 2013
Rondtoeren op Terceira (2)

We dachten dat we deze week volop festiviteiten zouden meemaken, echter het grote feest van Sao Joao begint pas volgende week vrijdag en duurt 10 dagen. De voorbereidingen zijn al in volle gang, straten worden versierd en danspasjes geoefend langs de haven. Ook het stierenvechten is hier een onderdeel van en diepgeworteld in de cultuur. Onderweg komen eerst een rotonde en later een weiland met stieren tegen die rustig staan te kijken naar ons. Zo te zien hebben ze weinig stress van het stierenvechten en een prima leven in een groot weiland. We komen zelfs langs een arena en Johan en de jongens staan er uitgebreid naar te kijken.



Vandaag rijden we het binnenland in. De eerste stop is een plek waar stoom met zwavel uit de grond komt als gevolg van vulkanische activiteit. De stoom is aan de oppervlakte 95 graden, erg warm dus. Er groeien hier bijzondere mossen, waaronder veel levermossen.


We rijden naar de hoogste top van het eiland, Serra de Santa Barbara met een hoogte van 1021 meter. Helaas is het mistig boven en zien dus niets van het uitzicht. De wolken blijven de rest van de dag hangen rondom de top terwijl het beneden bij de oceaan wel zonnig is.

Na de lunch gaan we langs bij twee grotten, we vragen bij de eerste of het de moeite is om ze allebei te bezoeken. Volgens de man achter de balie zijn ze beide heel verschillend en zeker een bezoek waard. We kopen een combi-ticket en mogen (als we dat hadden gewild) het bezoek zelfs over twee dagen spreiden. Gruta do Natal is een lavatunnel waar we doorheen lopen en de jongens soms kruipen. Hier zijn verschillende vormen van gestolde lava te zien.


Gruta do Algar do Carvao is een van de vier lege vulkanen op de wereld en de enige in zijn soort die open is voor publiek. De eerste uitbarsting van zo'n 3000 jaar geleden vormde een wand met een hard gesteente (trachiet). Een tweede uitbarsting, tussen de 1700 en 2100 jaar geleden, waarbij veel gloeiend gas onder hoge druk zich een weg naar buiten zocht werd door het sterke gesteente tegengehouden. Hierdoor vormden zich koepels in dit gesteente en uiteindelijk ging via een smalle weg het gas naar buiten. Na de eruptie zakte de overgebleven lava naar beneden en ontstond een lege vulkaan. De stalactieten en stalagmieten hier zijn van een bijzondere soort (silica), de gids vertelde dat een groot deel van deze soort op de wereld zich hier in deze vulkaan bevinden. Het meer op de bodem van de vulkaan wordt gevuld met regenwater dat door de rotsen heen sijpelt. Op dit moment is het water 15 meter diep. Het water zakt elke dag een halve meter, in de zomer ligt het zelfs weleens droog.



Joke ziet tijdens het rondrijden diverse leuke kleine felgekleurde huisjes en heeft er al een aantal gefotografeerd. Het blijken "Imperios do Espirito Santo" te zijn.
Uit de reisgids blijkt dat Impérios letterlijke heilige huisjes zijn. Vrijwel iedere wijk en zeker ieder stadje heeft zo'n kapelletje gewijd aan de Heilige Geest. Ze zijn het middelpunt van een jaarlijks feest tussen Pasen en Pinksteren. Oorspronkelijk werd de heilige geest aangeroepen als beschermer tegen natuurrampen en ander onheil. Er werden gratis maaltijden verstrekt aan de armen. Tegenwoordig gaat het meer om een groot dorpsfeest met dans, muziek en feestbanket.
In een etalage zien we mokken met afbeeldingen van deze huisjes, het zijn er in totaal 70. Te veel om allemaal te fotograferen.


Geplaatst door Joke op 13 juni 2013
12 juni 2013
Rondtoeren op Terceira (1)

Op Terceira huren we een autootje en rijden in twee dagen kriskras over het eiland. We beginnen bij het zuidelijkste punt, Monte Brasil, waar we een prima uitzicht hebben over de stad Angra do Heroismo. Op deze krater bevindt zich een wonderlijke combinatie van recreatie en militair terrein. De naam van de stad betekent "Baai van de heldenmoed", en slaat op de strijd die de bewoners van de Azoren hebben gevoerd in 1828 tijdens de Portugese burgeroorlog tegen het leger van Miguel (koning van Portugal).
De stad is in 1980 getroffen door een aardbeving, dit is goed te zien aan de nieuwe daken tussen de oude rode daken (alhoewel er sindsdien er ook nog wel een paar zullen zijn vernieuwd).


We rijden langs de kust naar het oosten en bekijken de kerk van Sao Sebastiao waar fresco's zijn gevonden. Twee restaurateurs zijn bezig om de muurschildering weer zichtbaar te maken. Ze vertellen enthousiast dat de fresco al in de jaren 30 zijn ontdekt en dat ze sinds 2007 parttime bezig zijn. De schildering dateert van voor 1542 toen er een kapel werd aangebouwd en een deel van de muur werd gesloopt waarop de schildering staat. Ze vinden het leuk dat wij (zeilers) een kijkje komen nemen en vinden het geweldig dat de jongens op deze leeftijd een jaar aan het reizen zijn.

In het oosten vinden we het agrarisch gebied met de vele door stenen muurtjes afgescheiden weilanden en akkers. Hier ligt de stad Praia da Vitoria (Overwinning op het Strand, genoemd naar de overwinning op tijdens dezelfde burgeroorlog in 1829).

In het noorden ligt Biscoitos en hier zijn natuurlijke zwembaden, omgeven door zwarte lavarotsen. Vandaag is er een behoorlijke deining en rollen de golven naar binnen. Er zijn een aantal zwemmers in de rustigere delen, wij vinden de temperatuur van 18 graden (zowel water- als luchttemperatuur) nog steeds erg koud. We genieten met een ijsje van het prachtige uitzicht. In dit deel zijn wijngaarden aanwezig en wordt likeurwijn geproduceerd


Het valt ons op dat op het eiland de huizen prima onderhouden worden, vandaag zijn er heel wat mensen actief om hun huis in de witte verf te zetten. De straten zijn schoon en we zien nergens schreeuwerige reclameborden. Voor het diner stoppen we bij een plaatselijk cafeetje en krijgen een heerlijke uitgebreide maaltijd voor minder dan 10 euro per persoon. Het valt de jongens op dat het vlees hier erg mals is. Ze vermoeden dat de koeien hier met de schone oceaanlucht, de rustige sfeer en het zuivere water dat ze drinken een prima leven hier hebben en waarschijnlijk gezonder zijn dan de gemiddelde (biologische) koe in Nederland.

Geplaatst door Joke op 12 juni 2013
8 juni 2013
Naar Terceira

Het is 70 mijl naar Terceira, dus varen we om 04.00 uur uit. Het is nog donker. Een uurtje eerder was de Serena vertrokken en de Draconis II vaart een half uurtje later uit. We varen tussen Pico en Soa Jorge door. In de opkomende zon maakt Tim hele mooie foto's van Pico. Sao Jorge heeft een mooie ruige kustlijn, waar Johan nog foto's maakt van watervallen die in zee uitkomen.

Onderweg zien we in de verte Fin Whales (Vinvissen). Ze komen hoog uit het water en met een grote plons storten ze zich weer in zee. We wisten op dat moment niet welke soort het was, maar we spreken in Terceira een whalewatcher die uitlegt wat de spotters die dag hebben gezien. Dat komt helemaal overeen met onze waarneming. Grote groepen dolfijnen komen op wat grotere afstand langs.

Wij komen om 16.00 uur net voor de Serena aan in de haven van Angra do Heroísmo. In het naastgelegen baaitje zijn waterscooter races aan de gang. We checken in en krijgen van de vriendelijke havenmeester direct veel informatie en folders over Angra en Terceira. We vallen met onze neus in de boter, want deze week zijn er allerlei festiviteiten.

Deze avond nog zijn er heel traditionele stierengevechten in de straten van Angra. Het gaat er hier overigens heel behoorlijk diervriendelijk aan toe. In totaal vier stieren worden één voor één aan een heel lang touw door de straat geleid en mogen gezellig achter stoere mannen aan gaan. Er komen geen speren aan te pas, de stoerste knapen maken schijnbewegingen met een paraplu en een T-shirt. Toch zijn wij stiekem voor de stieren en constateren met enig genoegen dat het spel eindigt met winst voor de stieren. De eerste knaap werd vlak voor onze neus ondergeschoffeld en moest met de ambulance worden afgevoerd. Stier twee gleed uit terwijl de uitdager er listig omheen rende. Ok, 1-1. Stier drie kreeg uiteindelijk de paraplu te pakken en molde die eens lekker, 2-1. Stier vier deed wat hij wilde. De begeleiders (8 man aan het touw) waren maar ternauwernood sterk genoeg om hem in de gewenste richting te geleiden. Bij ons in de buurt stonden enkele stoere knapen (toeristen zo te zien) die een beetje overmoedig werden. De stier deed een plotselinge razendsnelle uitval en een van de knapen verzwikte zijn enkel toen hij de stoeprand een beetje was vergeten. Einduitslag: 3-1 voor de stieren.



Hoe nu verder? We zijn van plan om hier ongeveer een week te blijven. Er komen regelmatig depressies langs (even ten noorden van ons), dat was voor ons reden om naar Terceira te gaan en niet een tweedaagse tocht naar Ponta Delgada te wagen. Noel van de Whisper of Deben heeft ons veel uitleg gegeven over de mogelijkheden. Terceira is met een iets meer noordelijke ligging een gunstiger uitgangspunt voor de terugreis naar het Europese vasteland. Dat is naar Falmouth nog altijd een tocht van 1200 mijl, door een zone waar vrijwel alle depressies overkomen.
Alternatief is om op Noord Spanje te mikken, dat is een stuk overzichtelijker, rond de 700 mijl. Vervolgens moeten we dan een gunstig weerbeeld van een dag of drie afwachten om Biskaje weer over te steken. Onze voorkeur gaat uit naar de reis direct naar Falmouth. Alles hangt echter af van de ligging van het Azorenhoog. Op onze laatste oversteek vanuit de Carieb lag dit heel noordelijk, momenteel ligt dit heel ver ten zuidwesten van ons. Dit beinvloed de koers van de depressies. In het huidige weerbeeld zou de tocht naar Spanje een goede optie zijn, met een noordelijk Azorenhoog is dat juist weer niet handig.
Afwachten dus en onderwijl lekker hier op Terciera rondkijken. We gaan vermoedelijk nog een autootje huren en het historische Angra do Heroísmo bekijken.

Geplaatst door Joke op 8 juni 2013
7 juni 2013
Whalewatching

De volgende dag is onze whalewatch afspraak gelukkig pas om half drie in de middag, zodat we toch nog aan onze nachtrust toekomen. Op de eilanden van de Azoren zijn er professionele spotters met krachtige verrekijkers. Die speuren de horizon af naar walvissen. Vroeger deden ze dat om de jagers er naar toe te leiden, nu om de whalewatch boten er naar toe te leiden. Onze schipper, Pedro, legt uit dat whalewatching aan strikte regels is gebonden om de dieren zo min mogelijk te verstoren. Zo mogen ze alleen achter een walvis varen. Deze dag vreesde Pedro dat we er niet zo veel zouden zien. Er waren op dat moment twee potvissen gespot op 14 mijl ten noorden van Faial. We stappen met een groep andere toeristen in een RIB (Rigid Inflatable Boat, oftewel een speedboot met een vaste bodem en een opblaasbare rand). Met grote snelheid stuiteren we over het water. Wij mochten voorin zitten, omdat Pedro vond dat we als ervaren zeezeilers de het minste kans op zeeziekte zouden hebben. Wij vonden dat wel prima natuurlijk.

De tocht werd een groot succes. Onderweg naar de potvissen zagen we eerst Bottlenose Dolphins, daarna bijzondere Risso's Dolphins. Die worden witter met het toenemen van hun leeftijd (Johan drukt zijn hoed maar even wat dieper over zijn haren...).

De potvissen volgen een koers naar het noorden, dus gaat Pedro er na een poosje op volle snelheid vandoor om de plek te bereiken. We hebben geluk, uiteindelijk krijgen we maar liefst 12 potvissen in zicht. Pedro geeft uitleg over hun gedrag. Je kan bijvoorbeeld prachtig zien hoe ze zich klaarmaken voor een duik, die maar liefst tot diepten over de 1000 meter gaat. Er zit die dag ook een cameraploeg op het water. Ze maken een Portugese documentaire over de walvissen rond de Azoren. Regelmatig gaat een duiker overboord om een potvis onder water te filmen. Ook wordt onze boot gefilmd. We zijn een enthousiast groepje en blijkbaar een goede reclame voor het whalewatchen op de Azoren.



Als we ons klaarmaken om weer naar Faial te gaan komt er nog een groep van honderden Common Dolphins rond de boot spelen. Ze springen tot wel vijf meter uit het water. We zien ook een heel jonge dolfijn, die elke beweging van zijn moeder volgt. Bij de geboorte vouwen ze als het ware uit, zodat er strepen op hun lichaam achterblijven die na ongeveer vier dagen verdwijnen. Het jonkie dat wij zagen had nog van die strepen, dus was maximaal vier dagen oud. Op een foto kun je de strepen duidelijk zien. De dolfijnen zoeken de boot op en dartelen rond ons heen. Wat een prachtige ervaring. Als Pedro voorzichtig de snelheid opvoert, blijkt dat de dolfijnen het helemaal geweldig vinden. Met gemak houden ze de door 300 pk aangedreven boot bij en schieten met grote snelheid langs de boeg en door de hekgolven.



Om deze mooie ervaring te vieren eten we een pizza. Weer aan boord worden we nog even bij Henrik en Arja van de Serena uitgenodigd. We krijgen een gebakje en een borrel. Onderwijl laten ze ons waterkaarten en foto's zien van zuidwest Finland. Er zijn daar vele honderden eilandjes, een prachtig gebied om in te varen. Ook leggen ze uit hoe je daar je boot voor de winter tegen een redelijke prijs kan achterlaten. Wellicht is hier een nieuw plan voor onze Beluga geboren?

Geplaatst door Johan op 7 juni 2013
6 juni 2013
Vermaak in Horta

We poseren voor cafe Peter Sport, het beroemde cafe voor zeilers. Als je in Horta bent is dat natuurlijk een must. Binnen is het erg druk en het eerlijk gezegd vinden we het niet al te gezellig, dus we laten het verder voor wat het is.

Tim en Bas gaan deze ochtend duiken, Johan en Joke maken onderwijl een rit rondom het eiland met de bus. Zo krijgen we een aardige indruk van het eiland. Een bijzonder punt is een nieuw stuk land, dat is ontstaan bij recente vulkaanactiviteit in jaren vijftig. Het is grappig om te zien hoe een vuurtoren er nu voor joker bijstaat, zijn licht zou nu slechts tegen heuvels aanschijnen.


We krijgen bezoek van Noel en Sandra van de Whisper of Deben. We hebben ze in Dominica ontmoet en we hebben erg leuk contact. Noel is 78 jaar, maar dat belet hem niet om gewoon een Rondje Atlantic te varen. In Flores troffen we hem nog bovenin de mast aan! Ze hebben enorm veel zeilervaring en zitten vol prachtige verhalen. Onze Amerikaanse buren, Ann en Lew van de Serannity komen ook langs. Van Noel krijgen ze uitleg over een hele mooie route langs Schotland. Ze zijn 78 en 73 jaar, varen al 17 jaar rond de wereld en zijn nu via Ierland en Schotland op weg naar Nederland. Ze willen nog via de Donau naar de Zwarte Zee en dan via de Midellandse Zee uiteindelijk terug naar de Verenigde Staten en daar de Grote Meren nog even meenemen. Wat een prachtige energieke mensen!

Als ons bezoek is vertrokken, nodigen onze Finse buren ons uit aan boord van de Draconis II voor een verjaardagsfeestje. Met de gitaarspel van de Henrik van de Serena (onze andere Finse buren) zingen we vele bekende liedjes tot half drie 's nachts. Het is reuze gezellig en de volgende ochtend zijn we allemaal een beetje schor. Onafhankelijk van elkaar blijkt dat we alle drie zaterdag een geschikte dag vinden om door te varen naar Terceira, voordat een depressie wat slechter weer met zich meebrengt.

Geplaatst door Johan en Joke op 6 juni 2013
5 juni 2013
The making of…

Vrijwel iedereen die met een zeiboot van de Carieb, Bermuda of de USA oversteekt naar Europa stopt in Horta omdat het op de zeilroute ligt en al heel lang een goede haven heeft. Tegenwoordig liggen er honderden jachten, de meeste zijn bezoekers op doorreis.

Ook al heel oud is de traditie dat elk bezoekend jacht een muurschildering maakt ergens op de kade. Inmiddels is het zelfs zo dat dit geluk brengt op het vervolg van je reis. Uiteraard willen we dit niet nalaten, dus zijn we met computer, polood, verf, schaar, papier en penseel aan de slag geweest om onze aanwezigheid op de kade te vereeuwigen.

We hebben allemaal een deel gedaan en zo lekker bezig in de middagzon met Pico bijna als een schilderij op de achtergrond.


Onderwijl maken we regelmatig een praatje met andere zeilers. Het is een leuk en bont gezelschap. De Amerikanen naast ons zijn de wereld rondgezeild en onderweg naar Europa. Ze leven al een jaar of tien op hun boot. Zo heeft iedereen zijn verhaal.
Tim en Bas gaan morgen duiken, vrijdag gaan we een whalewatch tour doen. De tijd vliegt hier voorbij.

Geplaatst door Johan op 5 juni 2013
3 juni 2013
Aangekomen in Horta

Zaterdagochtend vroeg vertrokken we uit een inmiddels bomvol haventje en uitgezwaaid door de erg vriendelijke havenmeester. Bij het uitchecken kon hij zijn blijdschap over ons vertrek al niet voor zich houden, hoe meer boten er vertrekken hoe liever het hem is. Hij heeft een hele lijst op zijn bureau liggen met nog aan te komen boten, het haventje wordt dus steeds populairder en terecht vinden wij.

Het was een rustig zeiltochtje, eigenlijk meer motorzeilen want de wind stond een beetje tegen en kwam ook niet helemaal overeen met de weersverwachting. We hadden een aantal buien om ons heen en veel boten. Vooral 's nachts was het opletten met een hele vloot vissersboten. 's Morgens vroeg kwamen er groepjes dolfijntjes bij de boeg spelen, ze kwamen een stukje uit het water en lieten zich in de boeggolven vallen, een grappig gezicht.

Zondagmiddag kwamen we aan in Horta op het eiland Faial, het zeilersmekka van de Azoren. Vlak voordat we bij de haven aankwamen zagen we de berg van het naast gelegen eiland Pico even boven de wolken tevoorschijn komen, een mooi gezicht. Na de snel afgehandelde formaliteiten, zijn we over de havenkade gaan wandelen en hebben de vloer- en muurschilderingen bewonderd. Het brengt geluk als je als zeiler een tekening achterlaat, dat gaan wij dus van de week ook doen. Daarna heerlijk zitten kletsen bij onze engelse medezeilers van de Whisper of Deben. Vannacht lekker geslapen op een stilliggende boot en heerlijk uitgeslapen. Inmiddels regent het hier flink, dus vandaag een lekker rustig dagje op de boot.

Geplaatst door Joke op 3 juni 2013
 
   

Design: Sail-Beluga.nl - Copyright: Sail-Beluga.nl -