logo logo
 
   
   
 
   
   

Verslag van de reis

31 december 2012
Happy new year

Wij wensen iedereen een heel gelukkig, gezond, warm en bijzonder 2013 toe. Vanaf Bequia toasten wij op jullie en bedanken jullie voor jullie reacties op onze verhalen, goede wensen en lieve mails.

Inmiddels hebben we alle foto's toegevoegd bij de blogs van de oversteek, die begon op 6 december. Heel veel kijkplezier.

Geplaatst door Joke op 31 december 2012
29 december 2012
Onze Atlantische oversteek, terugblik, en aankomst

Het oversteken van de Atlantische Oceaan is geen sinecure. Onze oversteek is eigenlijk begonnen in Lissabon, 4 nachten doorzeilen naar Porto Santo bij Madeira. Dat klinkt inmiddels niet zo veel, maar het is gewoon vol oceaanzeilen. Na 2 nachten zeilen waren we vervolgens in La Palma. Dan heb je de keuze: direct naar de Caribische Eilanden of eerst naar de Kaap Verden. Wij kozen voor het laatste. Dat splitst de oversteek in tweeen, met een omweg van een paar dagen. De 800 mijl naar de Kaap Verden was voor ons de opmaat naar het grote werk: ruim 2000 mijl richting Barbados.

Het internet is geen plek om gevoelens te uiten, maar Johan wil toch delen waar onze zeiltocht is geboren: in het Caribisch gebied! In 1979 mocht hij met Henk en Marga mee op de Zwalker. We zeilden van Saint Barts naar Saint Kitts. Dromerig staarde hij over het kajuitdak naar de eilanden in de verte. Dat was het moment waarop hij zich voornam om ooit nog eens met mijn eigen boot de Atlantische Oceaan over te steken en nog eens langs de Caribische eilanden te varen. Nu, na 33 jaar, is het zo ver. We hebben het geflikt, een teamprestatie met zijn vieren als gezin! Met een boot die we eigenhandig van de ondergang hebben gered door een volledige restauratie. Wellicht kan de lezer zich voorstellen wat er dan door je heen gaat als de eerste Caribische klanken uit de radio klinken, als de eerste eilanden in zicht komen na 18 dagen non-stop zeilen.

Je vertrekt met een eigenaardig gevoel. Het valt niet te plannen wanneer je aankomt en het duurt in ieder geval een paar weken. Wekenlang alleen maar de zee om je heen en een periode die zich niet in een weerbericht laat vangen. Het is "maar" de passaatroute, maar het gevoel van controle dat wij westerlingen denken te hebben moet je toch echt helemaal loslaten. We zullen vanaf nu het moeten nemen zoals het komt. De passaatroute kan altijd een aantal stevige verrassingen bieden.

Onderweg hebben we weerkaarten en gribfiles opgehaald en hebben we een beetje een slingerkoers gevolgd omdat ons dat beter leek met de windverwachtingen. Dat is echter maar heel bertrekkelijk. Als je denkt een weerssysteem te kunnen omzeilen, dan kom je er snel achter dat je bootje in 24 uur maar een uiterst klein stukje op de kaart voortschuift. Uiteindelijk kom je in een ritme en we hebben de laatste dagen, ondanks dat we reikhalzend uitkijken naar land, allemaal het gevoel dat het ook nog wel een paar weken zo mag doorgaan.



We hebben geen referentie van andere oversteken, maar ik vermoed dat deze oversteek niet al te zwaar is geweest. We hebben vrij veel licht weer gehad, met halverwege drie of vier dagen heel stevig zeilen en weinig heftige buien. Het lichte weer betekent overigens niet "relaxed" zeilen. We hebben altijd een verwarde zee gehad met deining van minstens drie kanten, bovenop de windgolven. De bewegingen van de boot laten de zeilen constant klapperen en met het nodige geweld tegen de verstaging knallen. Een behoorlijke aanslag op de zenuwen en het materiaal. Veel experimenteren met zeilstand en koers hebben ons uiteindelijk een soort draaglijk compromis opgeleverd, gericht op het maken van een acceptabele voortgang en het heelhouden van de tuigage. De drie dagen met veel wind en, na een uur of 12, ook heel behoorlijke zeegang waren wat dat betreft heel wat aangenamer.



We hebben veel geleerd. Johan zeilt al een jaar of 35, ook op zee. Maar oceaanzeilen voegt een aantal geheel nieuwe dimensies toe. De afstanden zijn lang. De zeegang is altijd overheersend. De routering op basis van weerkaarten en gribfiles is een wetenschap op zich en het handelen aan dek is op de altijd wild bewegende boot iets dat je moet oefenen. Uiteindelijk hebben we het voordewindse reven van het grootzeil onder de knie, het manipuleren van de fokkeboom hebben we helemaal onder controle. Eigenhandig hadden we uitgedokterd welke handelingen je moet doen met die onhandige ruim 5,5 meter lange paal die een heel eigen leven gaat leiden als je iets niet goed doet.

Na het aanlopen van Barbados concludeerden we dat het daar gewoon onaantrekkelijk is om met je zeiljacht te gaan liggen, met in het achterhoofd ook de wens om de kerstdagen een beetje rustig door te brengen. We draaiden af en staken over naar Bequia.

Dat bleek een goede greep te zijn, want we kregen in die nacht veruit de grootste squall over ons heen van de hele reis. Een rolwolk van horizon tot horizon naast ons kwam steeds dichterbij. We volgden de bui op de radar.


We besloten om, op de kotterfok na, alle zeilen te strijken. Dat was maar goed ook, want de bui bracht een beste storm met zich mee uit het zuiden. Een windrichting die de toch al magere ankermogelijkheden bij Barbados lagerwal maken. We hadden op zijn gunstigst een onrustige nacht gehad en mogelijk gevaar gelopen aan die onbeschermde kust. Overstekend naar Bequia was het vele malen veilgier en weinig meer dan een beetje natte bedoening wegens de hevige regen en een wat wilder dan anders bewegende boot. Johan en Bas werden een keer door een onverwachte golf gelanceerd en Johan kwam met een rib in aanraking met het stuur. Weer een gekneusde rib dus. In de loop van de nacht viel de wind uiteindelijk grotendeels weg, zodat we de laatste loodjes motorzeilend aflegden.

Uiteindelijke lieten we het anker vallen in Admiralty Bay, de drukke maar ruime baai van Bequia.

We hadden het anker tenauwernood ingegraven of de wind draait in een bui 90 graden van richting en neemt toe tot bijna stormkracht. Later in de nacht keert de stevige passaat weer terug uit het oosten. Een stevige test voor ons anker, dat goed blijkt te houden. Bequia is een klein eiland met ongeveer 6000 inwoners, maar geliefd bij zeilers. Het is behoorlijk commercieel, vrijwel alles kan je hier krijgen, maar wel tegen een forse prijs. Tegelijkertijd is Bequia op en top Caribisch. De vrolijk geschilderde houten huisjes van Port Elisabeth, muziek vanuit diverse hoeken, mensen die je groeten en veel lachen. Schildpadden duiken regelmatig op in de buurt van de boot, een uitgetrekt strand ligt op een meter of 200 naast de boot en restaurantjes met een steiger voor de bijboot. Je vaart ernaar toe en wandelt over het strand zo de gezellige bar in. We hebben onze aankomst na een dag uitrusten en bijslapen gevierd met een prima maaltijd en een lekkere cocktail vooraf. We hebben inmiddels al regelmatig gezwommen en gesnorkeld en Tim en Bas duiken naar het anker op een meter of acht.


Het weer: het waait hard (de passaat staat bijna altijd door hier) en een aantal keren per dag kan er een stevige regenbui vallen. Het blijft echter altijd behoorlijk warm.

De dag na kerst klaren we in bij de douane en de immigratie. We worden vlot en correct geholpen en na 140,45 East Caribean dollar te hebben afgerekend en een aantal stempels op documenten en in ons paspoort zijn we officieel binnen in Saint Vincent and de Grenadines.

We mogen een maand blijven in deze eilandstaat, ons Caribische avontuur kan gaan beginnen.

Geplaatst door Johan op 29 december 2012
25 december 2012
Merry Christmas vanuit de Carieb

We zijn vanmorgen (10 uur lokale tijd) aangekomen op Bequia, een van de eilanden van St. Vincent en de Grenadines. Nadat we voor anker zijn gegaan hebben we de kerstboom opgetuigd, de cadeautjes uitgepakt en getoast op onze aankomst in de Carieb.
Wij wensen iedereen een vrolijke en gezellige Kerst.


Geplaatst door Joke op 25 december 2012
24 december 2012
Door naar Bequia

Niets zo veranderlijk als de mens (en het weer). In een aantal behoorlijke squalls varen we de laatste mijlen naar Barbados. Inklaren mag op twee plaatsen: de nieuwe St. Charles Port en in de hoofdstad Bridgetown. Achterop onze nieuwe Imray kaart staat: avoid clearing customs in Bridgetown, go to St. Charles Port. Dat is een nieuwe jachthaven met maar een probleem: er zijn welgeteld zes visitors plekken, afgestemd op boten van 35 meter. Nu hebben we een beste boegspriet, maar 35 meter halen we niet. Ankeren bij St. Charles Port is nauwelijks mogelijk, er loopt een enorme swell die je hevig zou laten rollen.

We zijn toch naar St. Charles Port gevaren, omdat we met eigen ogen de mogelijkheden wilden beoordelen.

Pilots kunnen zo veel zeggen. Het komt erop neer dat we in St. Charles Port zouden kunnen inklaren, om vervolgens nog 17 mijl naar Bridgetown te varen, om in de baai daar te ankeren. Die baai is volgens de pilots vaak oncomfortabel met veel swell. En doorvaren langs de kust gaat zo maar niet, daar heb je een aparte clearance voor nodig. Ook met clearance mag je tussendoor nergens ankeren. Je mag alleen stil blijven liggen of haaks de kust uit varen. Om later weer weg te gaan moeten we dan weer 17 mijl naar St. Charles Port terugvaren, daar aanleggen, uitklaren en wegwezen. Maar om terug te varen moet je weer een aparte clearance aanvragen. We hebben helemaal geen zin in al dit gedoe en besluiten af te draaien en over te steken naar Bequia. We besluiten om ooit nog eens terug te komen, maar dan wel met het vliegtuig.

Waarom Bequia? We willen wat rondpionieren in het gebied tussen Granada en St. Vincent, Grenadines geheten. De bovenste Grenadine is Bequia. Vanuit Grenada (waar we aanvankelijk na Barbados heen wilden) moet je behoorlijke aandewindse tochten maken om in de Grenadines te komen, vanuit Bequia ziet het er met de heersende windrichting veel gunstiger uit. De meeste Grenadines vallen onder St. Vincent. Dus, daar komen de regeltjes weer, moet je eerst in een zogenaamde "port of entry" aankomen om de formaliteiten met customs en immigration te regelen. Bequia is zo'n port of entry. Bovendien schijnt het er rond kerst en oud en nieuw erg gezellig te zijn. En ze hebben een erg goede water, diesel en laundry service. En ze hebben terrasjes met cocktails. Al met al reden genoeg om de keuze definitief of Bequia te laten vallen. Nog een nacht doorvaren, zo'n 100 mijl te gaan dus.

-- Verstuurd via Iridium, 24/12/2012, 18:28 UTC, 13.14N 59.44W, afgelegde etmaalafstand 128 mijl. --

Geplaatst door Joke op 24 december 2012
23 december 2012
Barbados of Bequia?

Midden in de nacht was er weer alle hens aan denk. De boot was door de veranderende windrichting naar het noorden aan het koersen. Er waren diverse buien rondom ons, de wind was daardoor afgezwakt en gedraaid en er was een warrige zee ontstaan. Nadat we de motor hadden gestart, de fokken ingerold en het grootzeil midscheeps hadden gezet, kwam plots de wind weer terug. Dus zeilen weer uitrollen en in de goede stand zetten en de motor weer uitzetten. Een half uur later lagen we weer op koers en in ons bedje.
's Morgens vroeg tijdens Johan zijn wacht, ging het "dolfijnen-alarm" af. Iedereen weer zijn bed uit, het blijft mooi om ze te zien spelen met de golven. Ze kijken ook naar ons en duiken onder de boot en komen dan precies op de plek boven waar wij over de zeereling hangen. Na een half uurtje was het feest voorbij en gingen we nogmaals ons bedje in.

Vlak voor de lunch zagen we twee vissen naast Beluga zwemmen, Johan vermoedt dat het loodsvisjes waren. Tim en Bas hebben nog geprobeerd ze te vangen, maar helaas ze waren niet te verleiden tot het happen in aas. Het water is zo helder, dat we ze lange tijd konden volgen. Als ze te snel gingen hielden ze in en bij een golven maakten ze weer een spurt. Ze hebben het ruim een uur volgehouden te denken dat onze boot een walvis was.

Morgen hopen we weer land in zicht te krijgen. Het hangt een beetje af van de ankerplek of we Barbados aan gaan doen. De pilots zijn niet erg lovend over het in- en uitklaren en de weinige ankerplekken die er zijn, zijn niet beschermd tegen de deining. We lopen het wel aan en gaan ter plekke beslissen wat we gaan doen, ankeren of doorvaren naar Bequia. Wordt vervolgd :)

-- Verstuurd via Iridium, 23/12/2012, 19:14 UTC, 14.03N 57.59W, afgelegde etmaalafstand 110 mijl.

Geplaatst door Joke op 23 december 2012
22 december 2012
Heerlijk zeilen

We zeilen weer! Gister eind van de middag begon de wind weer voorzichtig te blazen.

We hebben de hele nacht heerlijk gezeild, vallende sterren gekeken en genoten van de koelte. Eind van de dag was het 31,5 graad binnen, met als gevolg dat de hele familie om half tien 's avonds opeens in de kuip zat af te koelen. Ieder lag te zwemmen in zijn bed. Gelukkig waren er niet al te woeste golven dus hebben we de luiken op een kier kunnen openzetten en daarna toch nog lekker kunnen slapen. Vanochtend lekker uitgeslapen tot 12 uur, heerlijk zo'n weekenddag. We moeten echt op de kalender kijken welke dag het is, de dagen vloeien in elkaar over en lijken allemaal op elkaar.

De mannen zijn gister en vandaag weer aasjes kwijtgeraakt, vandaag moet er wel een hele grote vis aan gehangen hebben, want het lijntje was afgebroken en vele malen rondgedraaid. Nu doen ze een poging met een kledinghanger, die moet aangeven of ze beet hebben. Ze zijn er in ieder geval lekker mee bezig, allerlei strategieen worden er besproken.

Net voor de lunch kwam er nog een pilot whale heel even kijken naar de boot. Kennelijk was het niet interessant genoeg, want nog geen minuut later was ie alweer verdwenen.

-- Verstuurd via Iridium, 22/12/2012, 16:09 UTC, 14.26N 55.54W, afgelegde etmaalafstand 128 mijl.

Geplaatst door Joke op 22 december 2012
21 december 2012
WWW

Warm Wolkenloos en Windstil. Met nog 363 mijl te gaan naar het waypoint (1 mijl noord van Barbados) hebben we de motor maar bijgezet. Er staat een lange hoge deining uit het zuiden en een uit het noorden. Op zich heb je daar geen last van als het waait en de zeilen de boot steun geven. Met weinig wind (momenteel kracht 1 tot 2) gaat de boot rollen en de zwiepende mast mept steeds de wind uit de zeilen. De zeilen worden vervolgens door de terugzwiepende mast weer met een dreun gevuld. Na bijna 24 uur dit spelletje te hebben aangezien en aangehoord gooien we de handoek maar even in de ring. Met de motor aan loopt het een stuk beter.

Het lichtweerzeil hebben we inmiddels een aantal keren geprobeerd de afgelopen weken. Echter dat zeil klapt even hard, tenzij we helemaal halve wind gaan varen. Het is een geleend zeil en ik vemoed dat Henk het leuk vind als we het ooit aan een stuk weer inleveren. Maar ja, recht naar het noorden willen we niet en recht naar het zuiden ligt de evenaar. Ook leuk, maar ze hebben daar geen Caribische cocktails... Misschien gaan we het vanmiddag toch nog eens proberen. Als het goed is komt er vannacht rond 3 uur weer wat wind.

Het is vrijwel wolkenloos. De wolken die er zijn zie je ontstaan uit termiekbellen die hoog opschieten. Er ontstaan de meest fantastiche vormen, die we met enige fantasie benaderen. Dat is een zeehond, daar een dolfijn, naast ons enkele niet nader te noemen onderdelen van de menselijke anatomie.



De eerste signalen dat we aan de eindfase beginnen hebben we: de GPS kan een ETA (Estimated Time of Arrival) berekenen. In plaats van *99 beweert de GPS nu dat we er over 81 uur en 17 minuten zijn.

-- Verstuurd via Iridium, 21/12/2012, 14:20 UTC, 14.54N 53.36W, afgelegde etmaalafstand 90 mijl.

Geplaatst door Johan op 21 december 2012
20 december 2012
Weer een rustig dagje

Afgelopen nacht en nu overdag hebben we minder wind, zo'n windkracht 2 tot 3. We lopen een knoop of 4 en hebben regelmatig klapperende zeilen. De wind heeft zich niet aan de voorspelling van de grib-files gehouden, vanmorgen hebben een gijp gemaakt en nu liggen we weer op koers. Het is behoorlijk warm, de zeewatertemperatuur is opgelopen tot 29 graden. Vanmorgen weer een bad genomen om af te koelen.

Johan heeft de brandstoftankjes van het kooktoestel schoongemaakt, er zat behoorlijk wat vettigheid op. Waarschijnlijk restant van de Spaanse alcohol de quemar, dit is methanol terwijl ethanol beter is. Maar goed, ze doen het weer. De waterketel fluit weer als vanouds en het brood is weer lekker gaar.

-- Verstuurd via Iridium, 20/12/2012, 17:10 UTC, 15.10N 52.18W, afgelegde etmaalafstand 112 mijl. -

Geplaatst door Joke op 20 december 2012
19 december 2012
Zonnige dagen voor kerst

We hebben vandaag mooi weer, met een constante oostenwind, kracht 4. Ideaal zeilweer dus. De boot loopt een knoop of 5, pal naar het westen. We zijn helemaal thuis in ons kleine wereldje van 11,5 bij 4 meter en beseffen dat we sinds La Palma geen wereldnieuws hebben gehoord. We vermoeden dat we daaraan ook niet veel missen. Vandaag maken we een lekker mousse-toetje voor bij het avondeten om te vieren dat we inmiddels 5000 mijl hebben afgelegd met de boot, dat we nog 543 mijl te gaan hebben naar Barbados en dat we de 50ste lengtegraad zijn gepasseerd. Mooi getal toch?



We hebben vandaag lekker vers wit brood gemaakt en de vislijn hangt uit aan ons geimproviseerde duikplankje. De boot rolt voor de wind af toe behoorlijk, maar zelfs dat begint te wennen. Alleen als de wind afneemt, dan neemt het rollen toe en gaan de zeilen tekeer, dan vinden we het minder. Dat is sinds afgelopen nacht gelukkig afgelopen.

's Nachts varen met de maan precies voor ons, alsof hij ons de weg wijst.

Eigenlijk kunnen we alleen berichten dat alles goed gaat, we genieten er allemaal van.


-- Verstuurd via Iridium, 19/12/2012, 15:55 UTC, 14.59N 50.26W, afgelegde etmaalafstand 111 mijl.

Geplaatst door Johan op 19 december 2012
18 december 2012
Hollen en stilstaan

Na zeven uur motoren kwam gelukkig de wind weer terug, we hebben daarna heerlijk gezeild. Vannacht en vandaag hebben we veel buien om ons heen en een wind die varieert in kracht en richting. Zo vliegen we over de golven met ruim 6 knopen en zo liggen we te rollen met 2 knopen snelheid (met irritant klapperende zeilen). Al met al hebben we toch nog meer dan 100 mijl afgelegd afgelopen etmaal.
Bas kreeg vannacht een vliegende vis vlakbij zich in het gangboord en had al net zo'n hartverzakking als Johan een paar dagen geleden. Pas bij wisseling van de wacht ging de vis overboord, eerder durfde hij het niet aan.
Na vijf dagen geen schepen gezien te hebben, zien we nu een tanker naast ons die eenzelfde koers vaart. Het is zo bijzonder, dat iedereen meteen naar buiten kijkt als ie gespot is.
Eten is heel belangrijk voor ons, het zijn de hoogtepunten van de dag. Gister was het brood bakken een beetje mislukt, maar vandaag hadden we een heerlijk vers goed gerezen brood. We kunnen daar echt van genieten en de borden kunnen zo weer voor het avondeten gebruikt worden, iedereen eet alle kruimeltjes op.
We worden ook steeds creatiever met koken, gisteravond taco's met koolsalade en de dag ervoor koude macaronisalade met tonijn (nee, nog steeds niets gevangen) en pesto.



-- Verstuurd via Iridium, 18/12/2012, 17:39 UTC, 15.05N 48.38W, afgelegde etmaalafstand 112 mijl.

Geplaatst door Joke op 18 december 2012
17 december 2012
Rustig dagje

Zoals verwacht laat het lagedrukgebied ten noorden van ons hier een soort niemandsland achter met nauwelijks wind. Vannacht is de wind steeds verder afgenomen en vanmorgen hebben we uiteindelijk de motor moeten starten. We hebben tot nu toe heel weinig diesel verbruikt, dus we kunnen het ons veroorloven om te proberen de windstilte met de motor te overbruggen.

Gisteren kwamen we erachter dat de thermostaat van de koelkast te hoog stond. Waarschijnlijk aan de knop gedraaid bij het schoonmaken of zo. We waren dus bezig om de inhoud langzaamaan in te vriezen. Met de knop weer in de laagste stand, gebruiken we tien Ah per nacht minder. We rommelen nog wat met het kooktoestel De vlammen blijven zo laag dat een ketel water 45 minuten kost om aan de kook te komen.

Er gebeurt vandaag niet zo veel, dus vertellen we maar eens hoe we de dagen doorkomen.

En wat doen we nou zo de hele dag?
Belangrijkste taak is wachtlopen. Dat houdt in dat je aangelijnd in de kuip zit en de koers die Arie stuurt in de gaten houdt. Elke vijf tot tien minuten scan je de horizon om te controleren of er schepen in zicht zijn. Je verstelt de zeilen een beetje indien nodig en houdt in de gaten of er niets klem loopt, overmatig slijt en dergelijke. Als de windrichting of windkracht flink verandert dan haal je eerst Johan erbij en we besluiten dan wat er moet gebeuren. Voor de rest zitten we wat te gamen, lezen of sterren te kijken en doen wat klusjes tussendoor.

- 00.00-03.00 uur:
Bas gaat op wacht, meestal maakt hij een soepje. Het is zijn enige wacht, overdag doet hij schoolwerk. Dat gaat redelijk goed door, behalve als het echt hard waait, dan is het heel lastig om je te concentreren. - 03.00-06.00 uur:
Joke heeft wacht en begint met een beker koffie, doet een spelletje op haar mobieltje, tuurt wat rond, bekijkt de sterren, berekent wanneer de maan en zon opkomen en ondergaan en kneed het deeg voor het brood, laat het rijzen, doet het in de bakvorm en laat het verder rijzen.
- 06.00-09.00 uur:
Tim heeft wacht, hij ziet de zon opkomen (als het tenminste niet bewolkt is). Richt de zonnecellen, zodat de accu's weer worden opgeladen en geniet van zijn ontbijtje.
- 09.00-12.00 uur:
Johan heeft wacht, loopt een rondje over de boot om alles te checken. Gaat vervolgens ontbijten, koffie drinken en het brood bakken. Een voor een komen de andere bemanningsleden tevoorschijn, die dan ook gaan ontbijten en koffie drinken.
- 12.00-16.00 uur:
Joke heeft weer wacht, meestal rustig genoeg om een boek te lezen. Om 12 uur zetten we een kruisje in de kaart en werken het logboek bij. Om 13 uur is het lunchtijd, heerlijk met een vers broodje en Johan maakt ook nog wel eens knakworstjes, gebakken eitje of een lekker soepje. We doen wat huishoudelijke klusjes, Johan repareert wat eventueel kapot is of aan vervanging toe is. De mannen gooien een vislijntje uit als het weer en de golven rustig genoeg zijn. We halen weerkaarten en grib-files op en werken de blog bij.

Soms maken we al een toetje voor de avond, we hebben uit Spanje mousse die echt super lekker is, gisteravond bij de ondergaande zon lemonmousse in de kuip gegeten, het ultieme tropengevoel.
- 16.00-17.00 uur:
Happy hour, iedereen zit buiten en geniet van een frisdrankje en wat lekkers. We kijken altijd uit naar dit uur. We bespreken de zeilvoering voor de nacht, de stemming en wat er zoal ter sprake komt. Elke dag beantwoorden we de vraag: "Wat eten we vandaag?"
- 17.00-21.00 uur:
Tim heeft wacht, hij zoekt de spullen bij elkaar voor het avondeten. Johan gaat koken, da's meestal nog een hele toer, vooral als de boot veel rolt. We hebben elke dag een warme maaltijd en tot nu toe nog geen instant eten gehad. Als het weer het toelaat eten we buiten. We doen de afwas met z'n drieen, afspoelen met zeewater, afwassen in een emmer (in de gootsteen klotst het water weg) en zittend afdrogen en alles daarbij zeevast neerzetten. Daarna tandenpoetsen en om rond 19.00 uur ligt ieder in zijn kooi behalve Tim.
- 21.00-24.00 uur:
Johan weer op wacht, hij zet een kruisje op de kaart, beoordeelt de koers en of er nog wijzigingen in de zeilvoering nodig zijn. Onderwijl geniet hij van zijn kopje koffie. Hij is 24 uur standby en daarom heeft hij geen wacht midden in de nacht, toch komt hij regelmatig zijn kooi uit om te kijken, te beoordelen en aanwijzigingen te geven.

De zeilen verstellen gebeurt 24 uur per dag indien nodig, dus soms zitten we midden in de nacht met z'n allen buiten om iets te veranderen. Gelukkig is het meestal rustig, maar er zijn dagen dat je net weer lekker in je bedje ligt en er dan toch weer uit moet.

-- Verstuurd via Iridium, 17/12/2012, 14:53 UTC, 15.16N 46.33W, afgelegde etmaalafstand 98 mijl.

Geplaatst door Joke op 17 december 2012
16 december 2012
Zachtjes wiegend…

We hebben een aantal boeken over zeilreizen aan boord. Leuk om te lezen, zeker omdat de meeste boeken gaan over dezelfde route die wij varen. In alle boeken staat wel ergens: "zachtjes wiegend voer ons scheepje voor de wind". Wij vroegen ons dan af over welke oceaan zij voeren, want bij ons is het met weinig wind "met klapperende zeilen en hevig rollend tuimelt ons scheepje over de oceaan". Maar verdraait, het bestaat. Ons bootje voer vanmorgen heel rustig bewegend en toch met een nog redelijke snelheid. We hebben allemaal weer lekker bijgeslapen.
En diezelfde boeken schrijven ook altijd: "En het warm in de boot", verhip vandaag is dat bij ons ook zo.

Gisterochtend was dat anders. De golven kwamen letterlijk van alle kanten tegelijk. Het resultaat was dat er overal een soort pyramides van water omhoog spuiten en weer instorten. Niet hoog, maar wel zeer onrustig. De boot stuiterde omhoog, naar links en rechts en stampte tegen de golven in. Later was dat opeens weer over en werd het wat rustiger.

We hebben voor het eerst sinds Nederland nu al twee keer een uurtje stroom moeten draaien. De bewolking was zo dik dat de zonnecellen vrijwel niets deden. Onverwacht bijeffect was dat onze metertjes in de kuip (die ook op mini zonnecellen opladen) het moeilijk kregen. De windsensor in de mast die draadloos de informatie overseint naar de windmeter in de kuip viel voor het eerst uit. Die sensor heeft een eigen zonnecelletje en interne batterij om de nachten door te komen, maar kwam nu dus ook licht te kort. Dit was zelfs met de somberste dagen in Nederland en Engeland nog niet eerder gebeurd.

Joke ontdekt gelukkig bijtijds dat het slotje van een lade in de kombuis kuren vertoont. Lastig, want dan valt de lade er steeds uit. Johan weet dit weer te verhelpen.

De eerste kerstversieringen worden te voorschijn gehaald en op de regenachtige middag, die het gister was, versieren we de kajuit met lichtjes en kerstmutsen die slingervast zijn.

Dankzij Marga en Annelies hebben we nu prachtige lampjes, die het extra gezellig maken en midden in de nacht een zacht en aangenaam licht geven bij wisseling van de wacht.

Vandaag schijnt de zon weer en is het heerlijk zeilweer. De windsensor in de mast heeft weer energie. We zitten net te genieten in de kuip als bij controle blijkt dat het roertje van Arie een beetje uit zijn scharnier is gezakt. Normaal gesproken gebruik je dit als je het roertje wil opklappen. We moesten daarom de vaart uit de boot halen. Genua vanaf de boom weer inrollen, bulletalie los en de motor starten. Bas stuurt de boot in de wind om met minimale snelheid de boot een beetje gaande te houden. Johan maakt de klem-moer los en klapt het roertje met de pikhaak weer terug in de werkstand. De klem-moer heeft een ring om hem vanuit de kuip met de pikhaak weer aan te draaien. Goed dat we regelmatig alles controleren. Een mogelijk probleem is weer voorkomen.

Overigens blijken de ogen die in Mindelo op de mast zijn gezet een groot succes. We zien dat er geen enkele overbelasting optreedt. We zijn hier heel blij mee.

-- Verstuurd via Iridium, 16/12/2012, 16:08 UTC, 15.39N 45.02W

Geplaatst door Johan op 16 december 2012
15 december 2012
Bericht via Iridium 2012-12-15 21:46:52

Halverwege gevierd met dubbele happy hour.


Positie: 15.50N 43.17W 19.45 UTC.

Geplaatst door Joke op 15 december 2012
14 december 2012
Passaat pleite?

Het is al een paar dagen grijs, regenachtig en tot en met afgelopen nacht winderig. De wind is gaan liggen, zodat we vanmorgen de koers konden verleggen (gijpen, fokkeboom aan de andere kant uitbrengen). We zijn wat ver noordlijk afgedreven. We hadden dit laten gebeuren, omdat volgens de gribfiles de wind weer terug zou draaien en daarom in donker en 3 tot 4 meter hoge golven het gegoochel met de 5 meter lange fokkeboom op het voordek ons niet verantwoord leek. Dat ging echter niet door. Nu gaan we weer wat zuidelijker sturen.

Gisteren hadden we nog 141 mijl afgelegd. Vandaag 126 mijl, die ons door de afwijkende koers 109 mijl naar ons doel brachten.

De golven zijn behoorlijk afgenomen, maar nog steeds is het binnen een soort kermisattractie. Je moet je continue vasthouden en schrap zetten.



Voor ons ontstaat een lagedrukgebied, die trekt noordelijk weg. Voor ons lijkt het geen gevaar op te leveren, er is geen harde wind verwacht. Integendeel, vermoedelijk gaat het ons windstilte opleveren. Alles is ok aan boord. De boot doet het heel goed, we eten elke dag een paar goede maaltijden en proberen zo goed mogelijk het dagelijkse ritme aan te houden.

-- Verstuurd via Iridium, 14/12/2012, 14:54 UTC, 16.45N 41.05W

Geplaatst door Johan op 14 december 2012
13 december 2012
Message from: “SailBeluga”

We hebben momenteel een dikke windkracht 6, met uitschieters naar 30 knopen wind. De golven zijn volgens onze schatting 3 meter met soms flinke knapen van 4 meter, erg indrukwekkend. De boot surft af en toe en haalt dan een snelheid van dik 7 en soms net 8 knopen. De zeilen staan er goed bij, we zijn blij dat we gister flink gereefd hebben.



Heel af en toe laat de zon zich zien. Verder gaat alles prima, we hebben net lunch gehad met knakworstjes en gister met roerei. We worden prima verzorgd dus.

-- Verstuurd via Iridium, 13/12/2012, 15:55 UTC, 16.08N 39.1W

Geplaatst door Joke op 13 december 2012
12 december 2012
Passaatzeilen

We hebben 140 mijl gemaakt het afgelopen etmaal. We zeilen nog altijd in de noord-oost passaat, kracht 5 en gedurende een groot deel van de dag kracht 6. We zijn teruggegaan naar het derde rif in het grootzeil en nog twee mespuntjes kotterfok en genua. Arie kan zo de boot goed besturen, terwijl de snelheid met 5,5 tot 6,5 knopen binnen de perken blijft.

De afgelopen nacht hebben we onze eerste kleine squalls gehad. Dat is een veel voorkomend verschijnsel in de passaat. Het zijn vrij heftige regenbuien met bij ons drie kwartier windkracht 7. Ja, passaatzeilen is niet alleen maar blauwe lucht, schaapjeswolken en windkracht 4. We hebben allemaal niet best geslapen door alle onrust in de lucht. De zee is ook opgebouwd. Alle golven zijn nu ruim boven ooghoogte. Maar het moet worden gezegd: de boot hobbelt er prima overheen. we zitten gewoon droog buiten, slechts af en toe komen er een paar spetters water over van een extra ondeugende golf.

Gedurende de nachtwacht schrikt Johan zich een hoedje. Een flinke klap gevolgd door een hoop geklapper. Nadat zijn hart tot rust is gekomen gaat hij op onderzoek uit en blijkt dat een vliegende vis eerst tegen de windvaan is geklapt en vervolgens achterin het gangboord ligt te spartelen. Onze held Johan durfde al na een uur met een handschoen een puntje van de staart beet te pakken en het onfortuinlijke beestje overboord te gooien.



De gribfiles laten zien dat morgen gedurende de dag, de wind nog eens een tandje gaat toenemen. Boven de Noord Atlantische oceaan ligt een gigantisch lagedrukgebied van Newfoundland tot Schotland. Deze duwt het Azoren hoog plat langs de evenaar, waardoor hier de wind verder dan gebruikelijk toeneemt. Als ik me goed herinner wordt een dergelijk verschijnsel "reinforced tradewinds" oftewel versterkte passaatwind genoemd. We hebben de zeilvoering aangepast en wachten het verder rustig af. De boot doet het prima, dus dit zal ook wel weer lukken.

We weten niet helemaal zeker of het morgen lukt om een update op de website te plaatsen, als het rustiger wordt zullen we het daarna proberen.

-- Verstuurd via Iridium, 12/12/2012, 17:09 UTC, 15.43N 36,58W

Geplaatst door Johan op 12 december 2012
11 december 2012
Sturen met een hoofdletter S

We hebben de passaat nu goed opgepikt en hoe, windkracht eind 5 met vlagen van 6. Prompt klokken we dan ook een etmaal van 144 mijl. gemiddeld precies 6 knopen. Een record sinds we met deze boot varen. Het is wel bewolkt en er valt een beetje miezerregen. De zee is behoorlijk ruw, aanvankelijk met korte steile golven die later langer en hoger worden. In de verte zien we een mast, we lopen een zeiljacht op dat alleen met een fok vaart. Hun mast zwiept ontzettend heen en weer. Het is de vraag of zo weinig zeil wel goed is. Wij liggen er veel rustiger bij als we de slingeringen tellen.

We moeten mijlen maken, dat is ons werk momenteel, maar wij maken er geen wedstrijd van. We voeren momenteel een dubbel gereefd grootzeil, gezekerd met de bulletalie, de genua ingerold tot eenderde op de fokkeboom en de kotterfok achter het grootzeil strak gezet. Die beperkt het slingeren aanzienlijk. Dat levert een snelheid van ongeveer 6,5 knoop op en voelt goed.

We varen in de noord-oost passaat. We moeten pal west dus de wind komt schuin van achteren. Als je iets te veel naar naar bakboord stuurt dan loop je het risico van een klapgijp. Als je iets te veel naar stuurboord uitwijkt, dan valt de ingerolde genua in en komt dan met een klap weer terug als je weer op koers ligt. Dit zou 24 uur per dag veel concentratie vergen en een zware belasting voor de bemanning. Bedenk daabij dat de boot door de golven regelmatig een behoorlijke opdonder krijgt en van koers wordt gedwongen.

Sturen? Dat doen we dus niet. We zijn niet met zijn vieren aan boord, maar met zijn vijven. Even voorstellen: Arie, de windvaan. Die heeft op de eerste paar uur vanaf Mindelo na tot nu toe alles gestuurd. Het lichte weer van de afgelopen dagen ging goed, de veel zwaardere omstandigheden van nu gaan ook prima. Groot was dan ook de schrik toen om zes uur vanmorgen ineens een knerpend gepiep te horen was. Johan ging meteen met olie en WD40 achterop aan de slag. Het was slechts wat zout in een katrolletje van een van de stuurlijnen. Een spuitje WD40 loste dit weer op. Arie verzorgen we elke keer goed en wordt met argusogen gecontroleerd. Arie is populair bij ons aan boord.


-- Verstuurd via Iridium, 11/12/2012, 18:45 UTC, 15.33N 34.47W

Geplaatst door Johan op 11 december 2012
10 december 2012
Doekle’s plankje

De mannen zijn de hele middag creatief bezig geweest met Doekle's plankje (zie het boek "400 Maandagen" voor bouwtekening). Het kostte aardig wat tijd om het zodanig te maken dat wanneer de vislijn overboord gaat, het plankje onder water verdwijnd. Bij een van de testpogingen kwam er een grote vis aanzwemmen, die zich echter op het laatste moment bedacht en snel verdween.

Vannacht hebben we twee schepen gezien, een ervan kwam zo dichtbij dat we met z'n drieen zijn koers peilden om er zeker van te zijn dat we hem niet konden aanvaren. Johan heeft het schip opgeroepen via de marifoon, helaas kwam er geen reactie. We denken dat het een visser was.
Afgelopen etmaal hebben we 116 mijl weggezeild, de boot loopt lekker en de komende dagen komt er nog wat meer wind. We zijn benieuwd naar de nieuwe dagafstanden.
De zonnecellen doen hun werk goed, vandaag waren de accu's om 12 uur al vol. We kunnen de mobieltjes, laptop en andere apparaten prima opladen. De koelkast slaat wat vaker aan en ook langer. De watertemperatuur is nu 26,5 graden en ook de luchttemperatuur stijgt gestaag. Johan en Bas vonden het tijdens hun wacht vannacht zelfs een beetje klam. Het brood dat we vanmorgen hebben gemaakt, rijsde prima bij deze temperatuur. We hebben weer heerlijk geluncht.

-- Verstuurd via Iridium, 10/12/12, 18:41 UTC positie 15.41.555N 32.14.312W

Geplaatst door Joke op 10 december 2012
9 december 2012
Mooie zeildag

In de loop van de nacht is de wind toegenomen en we hebben de hele dag lekker gezeild met een windkracht 4 in de rug. Het levert een bootsnelheid op van 5 tot 6 knopen. De etmaal-afstand is voor het eerst boven de 100, een mooi 111 mijl (met inbegrip van het dobberen van gistermiddag).
Johan zag tijdens zijn dagelijkse rondje over de boot, dat de neerhouder van de fokkeboom dreigde door te schavielen en heeft dit met wat katrolletjes en touwtjes opgelost.
Vandaag hadden we onze eerste zelfgebakken brood op de oceaan, de lunch smaakte daardoor extra lekker. Vandaag hadden we meergranen, morgen gaan we voor wit, bruin of volkoren.


We passeren de dertigste lengtegraad. Elke 15 graden moet de klok een uur terug gezet worden. Dus vandaag hebben we een uurtje extra. Over een kleine 900 mijl doen we dit nog een keer. Het tijdsverschil met Nederland is nu drie uur.



-- Verstuurd via Iridium, 09/12/12, 17:48 UTC positie 15.54.824N 30.15.630W

Geplaatst door Joke op 9 december 2012
8 december 2012
Beet! (genomen)

From: "SailBeluga" Subject: Beet! (genomen) Date: Sat, 08 Dec 2012 17:13:57 -0100 Vanmiddag hadden we beet! Tim wilde een ander aas aan de vislijn gaan hangen, toen hij opeens een vis aan de haak zag. De vis hield zich bijzonder stil, dus dachten we dat ie al aan het eind van zijn latijn was. Bas had de vis in een schepnet, op dat moment gaf hij een zwieper met zijn start en plofte zo terug in de oceaan. Hmm, we mooi beet genomen door een bonito. Ach, weer een les geleerd. Helaas hebben we daarna ons paravaantje en aas verspeeld, omdat er een warteltje losgeschoten was. De vis had dus al behoorlijk aan de lijn liggen spartelen. Morgen gaan we een nieuw paravaantje maken van hout, benieuwd of we dan weer beet hebben.

Vannacht hadden we opeens noorden wind kracht 5 met uitschieters naar 6. We hadden de grib-files (weerkaart met windrichting en windkracht) binnengehaald en die beloofden een rustig nachtje met windkracht 3. We moesten de zeilen zodanig veranderen dat we halve wind gingen varen. Tijdens het wisselen van de zeilen hoorden we dolfijnen rondom de boot en zagen we vliegende vissen springen in het schijnsel van het deklicht. In de boot konden we dolfijnen horen piepen.
Gedurende de nacht draaide de wind nog van noordwest tot noordoost. De lijn die we hebben gevolgd was weer als een zwalkende dronken eend, omdat de windvaan met de windrichting meestuurt. Vanmorgen draaide de wind weer naar de voor ons goede richting en konden we voor de wind richting ons doel varen met een rustig gangetje. De afgelopen twee etmalen hebben we telkens minder dan 100 mijl gemaakt, niet echt bijzonder dus. Misschien dat het dit etmaal lukt om net boven de 100 te komen.
Vanmorgen was het dusdanig rustig weer, dat we allemaal een douche hebben genomen met twee emmers zeewater en daarna afgespoeld met een beetje zoet water. Iedereen is lekker opgefrist.

-- Verstuurd via Iridium, 08/12/12, 16:15 UTC positie 16.33.583N 28.24.393W

Geplaatst door Joke op 8 december 2012
7 december 2012
Weinig wind

Vannacht zijn we behoorlijk bezig geweest met de zeilen. 'Alle hens aan dek' klonk maar liefst 3x vannacht, fokkeboom erop, fokkeboom eraf, bulletalie eraf, grootzeil naar de andere kant en bulletalie er weer op. We hebben dus weinig nachtrust gehad en voelen ons allemaal een beetje als een zombie.
Afgelopen etmaal hebben we slechts 93 mijl gemaakt, en dat is nog niet eens rechtstreeks naar ons doel. Voorlopig dobberen we hier dus nog wel even rond. Met een wind van slechts 3 tot 7 knopen gaat het natuurlijk ook niet hard. Het lichtweerzeil heeft er ook nog even op gestaan, maar de koers die we toen voeren bracht ons eerder dichter bij de evenaar dan richting Carieb. Al met al hard werken en weinig vooruitgang.
Tijdens een van de zeilwisselingen ging Johan zijn schoen overboord, de jongens wilden meteen een 'man over boord' oefening ermee doen. Johan had al gezegd: "Pech gehad, laat maar". Door het kordaat optreden van Tim (visnet paraat en aanwijzigingen geven) en Bas (spotten van de schoen en sturen), hadden we na vijf minuten de witte Crocs-schoen weer aan boord.

Vanmiddag kwamen er een aantal grote zwarte dolfijnen langszij zwemmen, we vermoeden dat het pilot whales zijn (zoeken we nog op). Een grote met een kleintje bleef een tijdje naast de boot zwemmen en even later kwamen er nog een stuk of vijf op enige afstand langs. Gaaf zulke dieren, we schatten dat ze ongeveer 3 tot 5 meter waren. Ps. we hebben het opgezocht, het zijn inderdaad pilot whales en in het Nederlands heten ze grienden. De vrouwtjes zijn 4 en de mannetjes 5 meter lang.


Daarna nog een stel vliegende vissen gezien en vrolijk uit het water springende vissen, helaas bijten ze nog niet in het door ons uitgelijnde aas.

-- Verstuurd via Iridium, 07/12/12, 16:47 UTC positie 16.28.060N 26.51.940W

Geplaatst door Joke op 7 december 2012
6 december 2012
Vertrokken!

Vanmorgenvroeg zijn we vertrokken vanuit een Mindelo. De boot is helemaal stoffig aan de voorkant, alle stagen en touwen die richting de wind stonden zijn bruin. Nu maar hopen dat we onderweg een flinke regenbui tegenkomen, die alles weer schoonspoelt.
We werden uitgezwaaid door een aantal Nederlandse boten. Op de marifoon hoorden we nog meer Nederlanders, in totaal zijn we met 8 boten vertrokken. Momenteel zien we er eentje voor ons en drie achter ons.


Tussen de eilanden maakten we een vliegende start met een top van 7.2 knopen. Nu we aan de andere kant van Sao Antao zijn gekomen, varen we halve wind met een snelheid van 3 tot 4 knopen met een redelijk rustige oceaan.
We genieten van alle lekkers dat we gisteren van Sint en Piet hebben gekregen. Gelukkig was hij ons niet vergeten dit jaar, de chocolade smaakt super en is nog niet gesmolten.


-- Verstuurd via Iridium, 17:42 UTC positie 16.48.498N 25.35.731W

Geplaatst door Joke op 6 december 2012
5 december 2012
De grote sprong naar de Carieb

Het waait hard in Mindelo. We zitten al bijna een week in de "rode pijltjes" op de gribfiles. Er komen regelmatig boten met schade binnen, tot en met een volledig ontmast megajacht. Het is ook stoffig. De lucht boven ons is blauw, maar het op 14 kilometer afstand liggende Sao Antao is niet zichtbaar. Dat is een bekend verschijnsel hier. De harde wind en het uit Afrika overwaaiende stof wordt de Harmattan genoemd. Het anker geeft geen krimp. De GPS staat op ankeralarm (voor het geval het anker gaat krabben). Op het schermpje is een soort banaan geplot, omdat de boot een kwart cirkel naar links en rechts zwaait, maar niet naar achteren.

Het is ook gezellig in Mindelo. De kerstverlichting wordt ook hier aangebracht in de straten. Het is 's avonds druk en we gaan nog een keertje uit eten. Overigens zijn alle pinautomaten al dagen buiten bedrijf. Gelukkig accepteren ze ook Euro's, waar we nog wat van aan boord hadden. We zien ook nog twee bekende grote Nederlandse schepen. De Tres Hombres (het zeilend vrachtschip, ze hebben geen motor aan boord!) en de driemaster Oosterschelde. We hebben op de Tres Hombres een potje suikerrietstroop gekocht, ze organiseerden een marktje met fair trade producten die de onderweg hebben opgepikt.


Gisteren zijn we naar de Maritieme Politie gegaan. Bij aankomst hadden we daar een formulier ingevuld en werden onze scheepsregistratie papieren ingenomen. Nu, voor vertrek, moeten we daar weer uitchecken. Met een hoop geblader in een grote stapel formulieren wordt de onze opgevist en als we de scheepsnaam noemen, komt uit een andere kamer iemand aan met onze scheepsregistratie. Na betaling van 700 escudo's (de munteenheid hier), ongeveer 7 euro, krijgen we een exit clearance, met stempels en zo. Die willen de officials op de bestemming weer zien. Daarna gaan we naar Immigratie. Die geeft ons op vertoon van de exit clearance een exit- stempel in de paspoorten. De beambten behandelen ons vriendelijk en correct. Het duurt allemaal niet al te lang.

Inmiddels zijn we in de weer om de overtocht naar de Carieb voor te bereiden. Zoals gewoonlijk controleren we de boot grondig, bovendeks maar ook onder de vloeren. De schroefas, de motor, de schotten, de bedrading nazien op corrosie, enzovoort. We vullen de dieselvoorraad aan en vullen de watertanks bij met mineraalwater, omdat het drinkwater hier een soort bruine roestvlokken bevat. We kopen nog wat verse groenten en fruit en halen brood. We maken zo de laatste escudo's op. De vaarkaarten worden tevoorschijn gehaald en pilots gecheckt. We transformeren de boot weer van woonboot naar vaarboot. We hebben het er maar druk mee, en dat op Sinterklaasdag. We hebben begrepen dat Sinterklaas vanmiddag ook heel even bij ons aan boord komt. We zijn benieuwd!



Vanmiddag of morgenochtend varen we uit. De offiele bestemming is Barbados, omdat dit het dichtst bij ligt op zo'n 2000 mijl. We lezen in de pilots dat Barbados echter niet heel erg geinteresseerd is in bezoekende jachten en het niet echt gemakkelijk maakt om in- en uit te klaren. Een stukje voor Barbados gaan we daarom besluiten wat we doen. Als het lekker gaat dan gaan we door, dan hoogstwaarschijnlijk naar Grenada. Dat is een dag of twee extra varen. We verwachten dat de tocht een week of drie duurt. Onderweg zullen we proberen regelmatig een update op de site te zetten via de satelliet telefoon.

Geplaatst door Johan op 5 december 2012
1 december 2012
Mindelo

Mindeolo is een kleurrijke stad en rijker dan de andere steden op Kaapverdie. Het ligt aan een natuurlijke baai, gevormd door de krater van een vulkaan. De noordelijke rand is open naar zee. In de baai liggen oude en nieuwe roestige schepen, sommige zelfs gezonken. In het drukke seizoen kunnen er wel 100 jachten hier voor anker lezen we. Hmm, dan lig je wel in 'handje-schudden' bereik van de buren. Nu al ligt er een Fransman op ons ankerballetje. Johan heeft hem erop aangesproken en gelukkig hij gaat morgen weer weg.

Bijna dagelijks doen we boodschappen met de dingy in Mindelo. We willen de bootvoorraad zoveel mogelijk ontzien, we kopen zoveel mogelijk verse spullen hier. Fruit en groente kopen we op de markt en bij de straatverkopers, het is ons zelfs al gelukt om een klein beetje af te dingen. De rest van de inkopen doen we bij de supermarkt, waar een wonderlinge mengeling van producten ligt. We zien zelfs frikandellen, Zaanse mayonaise, maizena en custard uit Nederland. We sjouwen elke keer minstens 10 liter water aan boord, zodat ook de watervoorraad weer op peil komt.




Geplaatst door Joke op 1 december 2012
 
   

Design: Sail-Beluga.nl - Copyright: Sail-Beluga.nl -