logo logo
 
   
   
 
   
   

Verslag van de reis

31 augustus 2012
Het boordleven

Nu school is begonnen raken we in beetje in een ritme. Bas en Joke staan 's morgens rond half acht op. Bas begint met school en Joke zit achter de pc, checkt het weerbericht, de mail, werkt de blog bij en doet af en toe een spelletje :). Daarna naar de bakker voor vers brood en lekker met z'n allen ontbijten.


Bas heeft deze week zijn eerste toets gemaakt voor Engels, die wordt gescand en via de mail opgestuurd naar de wereldschool. Johan helpt Bas met natuurkunde, af en toe even nadenken want het is wel erg lang geleden.

Na het ontbijt gaat Bas verder met school en de rest doet klusjes en boodschappen. In Povoa de Varzim is de dichtstbijzijnde supermarkt ruim 3 kilometer verder. We hebben het gelopen en dat is prima te doen, maar vandaag willen we drinken inslaan dus nemen we de stepjes mee. We nemen de step-vriendelijke route langs de boulevard. Ook gaan we even naar de overdekte markt voor groente en fruit. Al met al neemt dit karweitje ruim twee uur tijd in beslag, daarna nog even bijkomen van de inspanning.


Deze week zitten we hier klem tussen en hoog en een lagedrukgebied. Dit veroorzaakt veel wind, donderdag waait het stevig met ruim 30 knopen wind (windkracht 7). Johan heeft in de Ria Arosa een rib gekneusd met een touwtje vastknopen, gebogen over de zeereling zorgde een verkeerde golf voor pijnlijke ribben. Hij heeft rust nodig, dus in combinatie met Bas zijn schoolwerk en de wind blijven we een dag langer hier liggen. Tijd voor nog wat klusjes, Tim gaat de mast in om een loshangend touwtje veilig op te bergen en Johan richt de fokkeboom in met nog wat extra lijnen.

We beeindigen de eerste schoolweek bij de McDonalds waar ze superlekkere ijsjes hebben, de Sundae Wafer zoals het ijsje heet kenden we nog niet.

Geplaatst door Joke op 31 augustus 2012
29 augustus 2012
Port

We bezoeken in Porto een van de vele portwijnkelders, we kiezen voor een kleine kelder. Vasconcellos bottelt slechts 40.000 flessen per jaar, in tegenstelling tot de miljoenen van de meer bekendere merken zoals Sandeman, Calem, Graham en Offley.
Port is een versterkte wijn uit Portugal, met een alcoholgehalte tussen 18 en 20 procent. Het is een zoete wijn die vaak geserveerd wordt als aperitief.
De druiven zijn afkomstig van de bovenloop van het Portugese deel van de Douro, 120 kilometer vanaf Porto.

De Quinta's (wijngaarden) waar de druiven voor de Port groeien hebben elk hun eigen naam. De rode druiven die gebruikt worden voor de port zijn uniek voor de Douro-vallei. Slechts 26.000 hectare wijngaarden in de Dourovallei mogen ports produceren. Ze zijn terrasvormig aangelegd op de flanken van de vallei. Vaak worden de wijngaarden omringd door muurtjes. De wijnstreek is een werelderfgoed, mede vanwege de 5000 kilometer lange muurtjes die de wijngaarden omringen.

Vroeger voer men met portboten (rabelo's) beladen met vaten port naar Porto. Heen met de wind mee op zeil en terug drijvend op de afwaartse stroom.

Met z'n vieren proeven we de verschillende soorten port, we besluiten twee flessen te kopen. Leuk dat de jongens meedrinken, zelfs Tim die nooit alcohol drinkt vindt de zachte variant lekker.

Geplaatst door Joke op 29 augustus 2012
Dagje Porto

Gister hebben we een dagje Porto gedaan. Met de metro is de afstand van 30 kilometer prima af te leggen, beide keren hebben we de snelle expres te pakken die ons in 45 minuten in hartje Porto brengt.
Porto is gebouwd aan de noordoever van de rivier de Douro. Het is de op één na grootste stad van Portugal (na Lissabon).

We wandelen de heuvel af en slenteren door de smalle straten.

Porto is vooral bekend als herkomstplaats van port, die in Vila Nova de Gaia (gelegen tegenover Porto op de zuidoever van de rivier de Douro) wordt gelagerd. Vroeger heette de stad Cale en later Portucale, waar de landsnaam Portugal van is afgeleid.

We lopen richting de rivier en komen langs Lello e Irmão, een prachtige boekwinkel die stamt uit 1906. Het interieur heeft een bijzondere wenteltrap en de plafonds lijken op houtsnijwerk, maar zijn in feite geschilderd pleisterwerk. Het plafond bestaat uit gebrandschilderde ramen. We struinen heerlijk rond en zijn blij dat we even binnen zijn geweest. Helaas mogen we geen foto's maken binnen.

De Ribeira (Rivieroever) is de oude wijk van de Portugese stad Porto aan de rivier de Douro. We zien de bijzondere boogbrug en besluiten om bovenop een kijkje te gaan nemen. Gelukkig hoeven we niet weer helemaal naar boven te lopen, want ons metrokaartje is ook geldig in kabeltrein.

De meest opvallende brug over de rivier Douro is vernoemd naar koning Lodewijk I van Portugal (Dom Luís I), die de brug in 1886 opende. We hebben zowel bovenop de brug gelopen, wat een prachtig uitzicht geeft over de stad, als over het onderste gedeelte.



We besluiten onze dag met een etentje in het centrum en terug op de boot nemen we een lekker glaasje port.

Geplaatst door Joke op 29 augustus 2012
28 augustus 2012
Typisch Portugal

Nu we een aantal dagen in Portugal zijn, vallen ons een aantal typische Portugese dingen op. Net als in Spanje lopen heel veel jongetjes en mannen in voetbalshirts, vrouwen en meisjes zijn prachtig gekleed, in elke winkelstraat zien we minstens drie schoenenwinkels en de huizen hebben typische betegelde gevels. Veel borduurwerk en prachtige traditioneel keramiek.



Er is een vreemde mengeling van schoonheid en armoede, mooi betegelde stoepen, vervallen huizen zonder vloeren en dak, statige gebouwen en hout dat schreeuwt om een schilderbeurt.
De mensen zijn heel behulpzaam en supervriendelijk. Bij een klein bakkertje proberen we stuntelig broodjes te kopen en we worden gelijk in het Engels aangesproken. Op de markt maken we duidelijk dat we geen Portugees spreken en er worden getallen op papier geschreven, afdingen hoeft niet want dat heeft de verkoper gelijk al gedaan.
In elke souvenirwinkel zien we de haan van Portugal, de bijbehorende legende luidt alsvolgt:
'Een pelgrim op doorreis naar Santiago de Compostela komt aan in het stadje Barcelos, in de Minho. Hier wordt hij valselijk beschuldigd van diefstal. Tegenover de rechter houdt de pelgrim vol dat hij onschuldig is. De rechter, die een gebraden haan aan het verorberen is, veroordeelt hem toch. Hierop voorspelt de pelgrim dat de haan op het bord van de rechter drie keer zal kraaien als bewijs van zijn onschuld. Op het moment dat men de pelgrim wil ophangen, kraait de haan inderdaad en wordt de man vrijgelaten. De haan staat symbool voor 'onvoorstelbaar geluk'.

Portugal is net een levend tegelmuseum. Veel gevels van huizen, kerken, kloosters, maar ook fonteinen en trappenhuizen zijn versierd met de Portugese azulejos (tegeltjes). Azulejo komt van het Arabische woord Al-zuleique, wat kleine gladde, gepolijste steen betekent. De kunstige wijze waarop de Arabieren de azulejos gebruikten, beviel de Portugese koningen wel en sinds de 18e eeuw zie je deze tegelkunst dan ook in Portugal.
Wij staan soms met verbazing te kijken naar deze betegelde gevels, bij sommige krijgen we toch een "badkamer'-gevoel. Enkele zijn echt mooi, maar andere vinden wij persoonlijk meer iets uit de jaren 60 of 70 wat nodig aan vervanging toe is.



Geplaatst door Joke op 28 augustus 2012
27 augustus 2012
School is begonnen

Vandaag vroeg opstaan want de school is weer begonnen.
Dankzij het feit dat Bas zijn wekker nog niet is aangepast aan de Portugese tijd zit hij al om acht uur achter de boeken. Vandaag begint hij met Engels, Maatschappijleer en Scheikunde. Vorige week hebben we alle boeken bekeken en een rooster gemaakt. We hebben hier prima internet, dus Bas kan gelijk een opdracht achter de pc doen.

Gisteravond hebben we een gezellige barbecue gehad met andere zeilers. Er waren Duitsers, Engelsen, Fransen en andere Nederlanders. Voor Tim en Bas een leuke oefening Engels spreken. Er was een Engels gezin die toevallig ook jongens van 16 en 18 hebben, net als Bas en Tim.
De rest van de bemanning doet tijdens schooltijd de was, haalt het brood, doet de afwas (extra groot na gisteravond) en andere huishoudelijke taken.

Geplaatst door Joke op 27 augustus 2012
26 augustus 2012
Spanje - Portugal

Als we 's morgens vroeg uit Baiona vertrekken komt net de zon op. Gisteravond hebben Bas en Joke de hele muur van het Castelo de Monterreal rondgelopen. Het complex bestaat uit diverse forten en vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw, zelfs koning Filips II van Spanje heeft hier nog nieuwe elementen laten bouwen. Erg indrukwekkend en prachtige uitzichten.

Op zee is er een behoorlijke deining, helaas is de beloofde wind er nog niet, dus moteren. Dicht bij het land onstaat een laagje mist wat sprookjesachtig aan doet.

We zien weer een groep dolfijnen, die zeker een halfuur bij ons blijven. Vanaf Lymington hebben we elke tocht dolfijnen gezien, niet elke boot heeft dat dus we hebben echt mazzel.
Onderweg komen we een Nederlands schip tegen, dan zie je ook goed hoe hoog de golven zijn. Even later komt de wind opzetten en de laatste paar uur zeilen we stevig door. De aanloop is kritisch vanwege de smalle ingang en de inmiddels stevige wind. Het gaat prima en even later zitten we lekker in de kuip te genieten van onze eerste Portugese haven.

Geplaatst door Joke op 26 augustus 2012
25 augustus 2012
Estamos em Portugal

Wij zijn in Portugal! Voor ons alle vier weer een heel nieuw land, waar we nog nooit geweest zijn. We liggen in het stadje Povoa de Varzim, 13 mijl ten noorden van Porto. Net de klok een uur teruggezet, morgen lekker lang uitslapen dus!

Morgen volgt de tekst met alle foto's.

Geplaatst door Joke op 25 augustus 2012
24 augustus 2012
Filmpjes: Spaanse rías

Twee filmpjes van de Spaanse rias, de eerste is van Ria de Aurosa en de tweede van Ria de Vigo.

Geplaatst door Joke op 24 augustus 2012
23 augustus 2012
Baiona 2

We varen 's morgens vroeg weg vanaf onze ankerplek, er komen een paar dolfijnen naar de boot om even gedag te zeggen. We moteren rustig de ria uit en bij de Islas Cies kunnen we lekker zeilen. De drie eilanden vormen een natuurreservaat, waar je ook mag ankeren.

Het ziet er prachtig uit met een aantrekkelijke strand. Wij hobbelen echter verder richting het vasteland.

We omzeilen de ondieptes en ronden de hoge boeien die hier liggen, we schatten ze op minstens vijf meter, flinke jongens dus.

Inmiddels weten we dat marina in het Spaans de marine (de militaire versie) is. Een haven met de marifoon oproepen en vragen om de marina, wat in het Engels gebruikelijk is, leidt hier tot grote verwarring. Een Finse boot doet dat en wordt doorverwezen naar een ander kanaal, dit gaat een tijdje zo door. Tussendoor hadden wij om een ligplaats gevraagd met de juiste aanroep. We worden prompt naar een box begeleid. Daarna lukt het de Fin om de havenmeester zover te krijgen dat ze ook naar de haven kunnen.

De volgende dag is het slecht weer, we weten nog net voor de regen brood te halen en wat lekkers. Tijdens het opeten zijn we er niet helemaal zeker van of het nu om een eenpersoons lekkernij gaat, volgens de prijs niet maar ons gevoel zegt van wel. Het is een flinke hap dus de tweede helft nemen we later op de dag.

's Middags toch maar even het stadje rondwandelen. De Pinta was een van de drie schepen tijdens Columbus' ontdekking van Amerika. Op de terugreis op de Atlantische Oceaan raakte de Pinta door een orkaan weer los van de rest, maar wist alsnog veilig Baiona te bereiken, drie dagen voordat Columbus in Lissabon aankwam. Dit wordt hier nog steeds herdacht, er ligt een replica van de Pinta in de haven, alle namen van de bemanningsleden staan op een plaquette en er is een rondwandeling.

Geplaatst door Joke op 23 augustus 2012
Baiona

We zijn aangekomen in de laatste Spaanse haven voordat we naar Portugal gaan. We blijven hier twee dagen liggen, morgen komt hier een storing langs met zuidwesten wind en regen. Tijd om de stad te bekijken dus. We hebben zeer beperkt internet dat supertraag is, dus veel tekst is het vandaag niet.

Geplaatst door Joke op 23 augustus 2012
22 augustus 2012
Spannende avond in de ankerbaai

Net als we na het avondeten wat aan het opruimen zijn en de route voor morgen plannen, krijgen we bezoek van de douane. Een mega speedboot met wel vijf mannen aan boord komen langszij, behoorlijk indrukwekkend. Twee mannen vragen om aan boord te komen en springen in het gangboord. De boot blijft op gepaste afstand naast ons liggen.

Ze willen weten hoeveel masten we hebben, welke kleur de boot heeft en alle paspoort gegevens, ze controleren zelfs de foto's met onze gezichten. We hebben een Spaanse crewlist en dat maakt indruk. We krijgen zelfs nog Spaanse les, Johan is patron (kapitein) en geen tripulante (opvarende), tja onderscheid moet er zijn. Ook vertellen ze nog wat over de namen van de streek en proberen ons de namen goed uit te laten spreken. Na een half uur nemen ze afscheid en varen in het donker weer weg.

De rust is weer terug en we gaan verder met de tochtplanning. Als ik het laatste waypoint in de gps heb ingevoerd, gaat plotseling het ankeralarm af. We staan even verbaasd te kijken, want we liggen al anderhalve dag stevig vast achter ons anker. 's Nachts en overdag heeft het flink gewaaid en het is net hoog water geweest. We gaan vlug naar buiten en inderdaad het 35 kg zware anker krabt, de boot drijft steeds verder achteruit richting ondieptes en rotsen. We halen het anker op en besluiten nog een keer te ankeren, nu in wat minder diep water. Als we weer liggen nemen we eerst nog een drankje en hapje om bij te komen. Na ruim een uur durven we weer naar bed, we blijven nog een tijdje met gespitste oren liggen. Zelfs midden in de nacht checken we de diepte en de positie. 's Morgens bij het ophalen van het anker blijkt dat ie goed ingegraven is geweest, hij zit muurvast en er komt een hoop zand naar boven. Weer een les geleerd, de volgende keer dus in ondieper water of meer ketting uitvieren.

Geplaatst door Joke op 22 augustus 2012
Vertrekkersgevoel

Als we in Pobra do Caraminal liggen, na weer een nachttocht, besluiten we uit eten te gaan. We verwachten dat er maar weinig open is op maandag. 's Middags zien we echter een heleboel mensen op het strand en het wordt steeds drukker. Begin van de avond wandelen we wat door het plaatsje, het valt ons op dat alle winkels dicht zijn. Langzaam begint het ons te dagen dat er een plaatselijke feestdag is. Als wij net goed en wel aan onze maaltijd zijn begonnen, stromen alle terrassen vol en is er geen plek meer te vinden. Deze keer hebben we dus geluk bij het feit dat we nog steeds niet gewend zijn aan de late etenstijd van de Spanjaarden.

Het is compleet feest met optredens, mensen flanerend in prachtige kleding, kermis en vuurwerk. Om twaalf uur 's nachts barst het los en wij zitten eersterangs op onze boot. De Spanjaarden hebben prachtig vuurwerk en de show duurt ruim 20 minuten.

De volgende ochtend gaan we inkopen doen, beetje wassen en een ankerplek zoeken.

De uitgezochte ankerplek is slechts 2 mijl verderop dus gaan we rustig op de fokken ernaartoe. We komen langs de vele viveros (mosselkweekplaatsen) en zien een aantal vissersbootjes die de mosselen eraf halen.

Als we de diepte pijlen voor het anker zien Johan en Bas nog een dolfijn in de baai. We ankeren in een keer en liggen meteen vast, Tim en Bas gaan snorkelen en duiken naar het anker. Het ligt er prima bij, alleen de lijn van het ankerballetje is om de ankerketting gedraaid. Toch nog wat te leren dus. We genieten van de rust en hebben voor het eerst sinds ons vertrek lekker warm weer, wat ons een echt vakantiegevoel geeft. De jongens gaan op pad met de bijboot en vermaken zich prima. De ouders liggen lekker lui in de kuip te genieten van het uitzicht. 's Avonds heerlijk barbecueen met de Cobb en zachtjes deinend achter het anker in slaap vallen. Het ultieme vertrekkersgevoel!

Nu we zo genieten besluiten we nog een dagje hier te blijven liggen. 's Morgens heerlijk met een kopje koffie op het voordek genieten van de omgeving. Je hoort alleen de vissersbootjes en de meeuwen. Wat een zaligheid. Bij laag water komen de rotsen te voorschijn die ons omringen.

Wij ontruimen de twee voorbilgen waar, door een overstromend toilet, behoorlijk wat water in staat. Gister vergeten de afsluiters dicht te doen en de door Olav geadviseerde ontluchting hebben we nog niet gemaakt. Gelukkig valt het mee en de bilgepomp heeft het meeste water al weggepompt en dankzij de verhogingsplankjes (ook een tip van Olav) zijn de spullen die erin liggen nauwelijks nat. De jongens gaan weer op pad en komen met lunchtijd terug. Daarna siesta tijd en even de blog bijwerken. De zonnepanelen leveren zoveel energie, dat we overdag gewoon de laptop kunnen gebruiken zonder dat de accu's leeglopen. Helaas vanaf onze ankerplek geen wifi, dus de tekst en foto's later maar uploaden.

Geplaatst door Joke op 22 augustus 2012
20 augustus 2012
Ria de Arosa

Vanmiddag zijn we aangekomen in Ria de Arosa, na een nachttocht vanuit La Coruna. We liggen nu in het dorpje A Pobra do Carminal. We hebben er 27 uur over gedaan en 122 mijl afgelegd. Helaas was het merendeel motorzeilen omdat de wind tegenstond en daarna te zwak was.

Het is voor ons doen hier erg warm, we hebben onszelf met de waterslang een douche gegeven om even af te koelen. Voor het eerst deze zomer hebben we onze zwembroek en bikini te voorschijn gehaald. Yep, de zomer is eindelijk begonnen :)

Joke heeft na ruim een half uur proberen internettoegang gevonden. Via de Bibliotheek van Galicia heeft zichzelf toegevoegd als gebruiker Jansen, en het werkt nog ook! Yippie, nu kunnen we het weerbericht weer ophalen en de site even snel bijwerken. We houden de weerberichten extra in de gaten in verband met hurricane Gordon, de Spaanse meteo stuurt elke dag meerdere berichten via de Navtex. Ook even de gribfiles checken via internet is dan wel erg gerustellend voor ons.

Onderweg hebben we weer dolfijnen gespot, dat blijft toch onze favoriete bezigheid. Gisteravond zagen we grotere exemplaren, maar die waren niet te porren om met de boot mee te zwemmen. Vanmorgen hadden we een groep van ongeveer 15 stuks, die bij de boeg zwommen. We hebben met z'n allen op het voordek zitten genieten.







Geplaatst door Joke op 20 augustus 2012
18 augustus 2012
Grrrr…

Vannacht trok de wind aan, zodanig dat de loopband waarmee we de lifelines vastmaken begon te zwiepen in de wind. Dat hadden we nog nooit meegemaakt. De zuidwestenwind wil maar niet wijken, daarbij nog een trog dat overkomt en we besluiten om maar niet te vertrekken.
We moeten onszelf echt toespreken om niet toch te gaan, we willen heel graag verder. Maar op de meteocursus hebben we geleerd dat een trog wel erg vervelende windstoten kan brengen. Tja, dat wordt dus weer een dagje relaxen en klusjes doen. Een paar maanden geleden snakten we naar een niks-te-doen-dag en nu lopen we onszelf op te peppen dat het beter is om te wachten.
Tim klimt in de mast om de katrolletjes van de vlaggenlijnen te smeren en we voorzien de filmpjes van een titel en aftiteling, tja een mens moet toch iets doen!

De beloofde weersverbetering zal, zoals het zich nu laat aanzien, zondag in de loop van de dag plaatsvinden.

Geplaatst door Joke op 18 augustus 2012
17 augustus 2012
Morgen weer verder

Zoals we vooraf hadden besloten hebben we in Spanje een evaluatie gehouden van onszelf en de boot. Na een grondige inspectie is gebleken dat de boot er vlekkeloos doorheen is gekomen. Het boordleven bevalt ons prima, we hebben dus besloten om verder te gaan. Het volgende doel is Lissabon, daar besluiten we of we de grote oversteken gaan maken. Johan heeft inmiddels ook de tekst op de voorpagina aangepast.

Eindelijk lijkt het de goede kant op te gaan met het weer. Het lage drukgebied schuift van ons af en de golven nemen langzaam af. Morgen gaan we weer varen. We gaan naar de ria's om de hoek, welke precies weten we nog niet, waarschijnlijk naar Ria Muros.

Vandaag nog wat klussen gedaan, reddingsvlot aan de andere kant gehangen. Nog een hele heis, eerst de boot draaien in de box. Daarna vlot in de beugel hangen, toen hing ie te hoog, dus weer eraf en beugel naar beneden verplaatst. We zijn er een hele middag mee zoet.

Ondertussen hebben we ons vermaakt met het maken van pizza's en een Spaans gerecht. Tim had op internet het recept voor tortilla opgezocht, een soort dikke pannenkoek van eieren en aardappel. Johan had er zijn eigen variant van gemaakt en dat smaakte prima, voor herhaling vatbaar dus.

Geplaatst door Joke op 17 augustus 2012
Zeilfimpje

Ook hebben we weer een filmpje gemaakt, deze keer van de tocht langs de Engelse zuidkust.

Geplaatst door Joke op 17 augustus 2012
14 augustus 2012
Wederom wachten

We zijn in La Coruna, maar we zijn daarmee niet uit Biskaje. Kaap Finisterre staat ons nog te wachten. De weersomstandigheden ten noorden en ten zuiden van Finisterre verschillen vaak hemelsbreed.

Ons besluit om onszelf hier een poosje te gaan vermaken levert ons nu wel wat vertraging op. Er komt een grote storm aan, die weliswaar net ten noorden van ons blijft, maar hier op zijn minst harde tegenwind en hoge deining gaat opleveren. Dit belet ons om nu verder te gaan varen. Tegen het einde van de week trekt dit pas weg. Als dit alles een beetje tot rust gekomen is, gaan we weer verder.

Er zijn nog wat klusjes te doen. Na diverse mailtjes denken we nu te weten waarom de stuurlijn van de windvaan was gebroken. Het vervangen was nogal een gedoe, maar het is gelukt. We moeten nog wat herinrichten op het achterdek om de windvaan beter bereikbaar te maken. Vooral het reddingsvlot hangt erg in de weg en moet nog een betere plek krijgen.

Onderwijl vermaken we ons hier heel goed. Er zijn allerlei festiviteiten en er is hier meer dan genoeg te zien. De Tall Ships waren leuk om te zien. Er was een groot vuurwerk bij het afscheid van deze schepen. De Parade of Sail hebben we ook gezien. Alleen de grootste schepen voeren hierna ook echt uit, de rest ging in een naburige baai in, dus die wachten ook de storm af.



Joke heeft op de steiger een praatje gemaakt met een van de bemanningsleden van de Urania, dus dat schip wil ze natuurlijk wel eens zien. We vragen om toestemming en mogen de kade op om een foto te maken. Wat een prachtig schip en alles zo keurig, zelfs de lijnen zijn in een soort 8-vorm neergelegd. Hmm, daar kunnen wij nog niet aan tippen. We genieten van de schepen en de mensen. Het valt opeens op hoe lang die drie mannen van ons zijn, zelfs Tim steekt boven de massa uit.

Na alles bekeken te hebben gaan we op zoek naar een restaurantje om onze aankomst te vieren, we komen in een van de smalle straatjes terecht met veel visrestaurants. De inktvissen, krabben ander zeefruit kijkt je vanuit de vitrines en aquariums aan. Uiteindelijk vinden we iets waar ook vlees geserveerd wordt. Nu zijn we eigenlijk nog nooit echt in Spanje geweest, behalve in Gran Canaria en Mallorca, dus de Spaanse keuken en eetgewoonten kennen we ook niet. We voelen ons behoorlijke amateurs, we zijn een beetje vroeg, spreken de taal helemaal niet, snappen de menukaart amper, kunnen net aan duidelijk maken wat we willen bestellen en vragen ons af wat we met een droog stuk brood moeten (nu opeten of bewaren voor bij de maaltijd). We moeten dus echt uit onze 'comfort zone' komen en 'out of de box' gaan denken, uiteindelijk lukt dat en met veel gelach hebben we een heerlijke maaltijd gehad en een paar Spaanse woordjes geleerd.

We worden twee dagen getrakteerd op een vliegshow, 's morgens en 's middags komen twee stuntvliegers allerlei capriolen laten zien.

Nu we mooi weer hebben is het tijd voor onze Cobb, heerlijk barbecueen met zeer smakelijk vlees en vis. Het valt ons op dat de producten die we hier kopen echt beter smaken, minder water bevatten en goedkoper zijn dan in Nederland. Dit brengt een heel filosofie-gesprek op gang over Nederland en hoe wij omgaan met ons voedsel.

Om middernacht barst het vuurwerk los. Staande op de boot lijkt het of de vuurpijlen op ons afkomen, een supergaaf gezicht.

De volgende ochtend vertrekken de Tall Ships in de regen, vanaf de kajuittrap zien we ze allemaal langsvaren. Sommige begeleid door Spaanse muziek, met de bemanning op de ra's en de giek.

Even later gaan we wandelend naar de 'Torre de Hercules', een Romeinse vuurtoren uit de 1e eeuw na Chr. Het is de oudste Romeinse vuurtoren ter wereld die nog steeds in gebruik is als vuurtoren. Er is zelfs een steen bewaard gebleven met een inscriptie. Naast de toren is in 1994 een windroos van mozaïek gemaakt, hiermee wordt de verbondenheid van acht Keltische volkeren uitgebeeld.

Onderweg zien we Tall Ships in de baai varen, sommige zetten zeil en gaan op weg naar Dublin.


Joke ziet allemaal prachtige kunstwerkjes op de palen van de tram en lantaarns, ze staat telkens stil om een foto te maken. Jammer dat het bijbehorende historische trammetje niet meer rijdt vanwege de bezuinigingen.

Van de vele honderden heb ik er een paar bij elkaar gezet, echt prachtig.

Geplaatst door Joke op 14 augustus 2012
13 augustus 2012
Filmpjes: zeilen en dolfijnen

Yep het is gelukt, we hebben twee korte filmpjes gemaakt en met heel veel geduld kunnen uploaden. Dubbelklik op een filmpje om het fullscreen te bekijken.

De eerste is van dag 4, woensdag 8 augustus op de Golf van Biskaje. We hebben zojuist de grote fok voor een groot deel ingerold en zeilen nu redelijk rustig in windkracht 6.



Het tweede filmpje is de begroeting van de dolfijnen vlak bij La Coruna. We zijn wel heel erg enthousiast, dus misschien maar even de volumeknop een tandje lager :)

Geplaatst door Joke op 13 augustus 2012
10 augustus 2012
De oversteek van de Golf van Biskaje

In Falmouth moesten we wachten op een goed weerbericht. De Golf van Biskaje wordt in alle pilots en door alle zeelieden beschreven als een bijzonder gevaarlijk gebied bij de verkeerde weersomstandigheden. Een lagedrukgebied bleef maar hangen bij Zuid Ierland en veroorzaakte de hele week zuidwestenwind, regelmatig windkracht 7. Pas vanaf zondag 5 augustus ging hij weer aan de wandel en ontstond er een periode met rustiger weer in Biskaje. De hele week hebben wij dagelijks de Bracknell weerkaarten en de Gribfiles (windverwachtingen) gedownload en de weersontwikkeling gevolgd. Conclusie: we gaan!

De wind zou op dag een west-noordwest 5 zijn, dan weer draaien naar zuidwest 4, vervolgens windstilte, dan oostelijk 5 en vervolgens weer windstilte.

Dag 1
We deden boodschappen en hebben een krat ingericht met de maaltijden voor 5 dagen, lekker makkelijk voor het grijpen. Rond het middaguur maakten we ons los van de mooring en tankten we diesel en water bij de fuel-pontoon. Vervolgens voeren we de haven van Falmouth uit.

De te volgen koersen hadden we natuurlijk voorbereid en voerde eerst langs de Manacles en uiteindelijk op een respectvolle afstand van Lizard Point. In de verte doemde Lands End op. Na een windstil begin begon het al gauw te waaien en hebben we zeil gezet. De wind nam toe tot 5. Omdat de golven behoorlijk steil werden en dwars inkwamen, veroorzaken deze dat je wat geweld uit de boot wil halen, en hebben we gereefd. Het bewoog allemaal best heftig. We zijn niet echt zeeziek geworden, maar moesten niet te lang binnen zijn, tenzij we gingen liggen. De Aries windvaan (wij noemen hem Arie) stuurt wonderbaarlijk goed. Dit maakt het mogelijk om een wachtschema op te stellen van vier personen. Joke, Tim en Bas lopen twee wachten van drie uur per etmaal, Johan een, maar in ruil daarvoor verzorgt hij de maaltijden, doet de afwas en is 24 uur per dag oproepbaar als er zich iets voordoet dat aandacht vergt.

Dag 2
Om wat hoger aan de wind te varen, zetten we een zogenaamde barberhauler, een lijn aan de genuaschoot. Dit werkt goed, het staat er nu goed bij. Johan ontdekt op dat moment dat er een dood visje in het gangboord ligt. Die nacht is er dus aardig wat water over de boot heen gestroomd. Tim is de held die het visje weer terug geeft aan de zee.

Rond het middaguur zijn we west van Oessant, de meest westelijke punt van Frankrijk. De wind blijft voorlopig nog uit west-noorwest doorstaan, maar het is constant buiig. In elke bui neemt de wind toe tot regelmatig windkracht 6 (soms even 7). Na de bui neemt het weer af tot 3 a 4. De zee blijft, zeker bij eb, behoorlijk onstuimig en het is voor ons een behoorlijke cultuurschok na de rustige week in Falmouth. De boot doet het heel goed en voelt volkomen veilig. We komen onder de blauwe plekken van de heftige bewegingen. De wind neemt steeds meer af, maar we laten de gereefde zeilen er lekker opstaan. De boot zeilt gewoon 6 knopen, dus wat zouden we ons druk maken. Langzamerhand draait de wind zoals verwacht naar het zuidwesten. We besluiten zuidelijk te sturen zodat we de verwachte oostenwind sneller kunnen oppikken om de koers naar La Coruna later weer goed te maken. Gedurende de nacht neemt de wind nog verder af. Eigenlijk zouden we de motor moeten starten, maar omdat we de eerste nacht weinig hebben geslapen besluiten we lekker rustig onder zeil voort te dobberen zodat we allemaal slaap kunnen inhalen.

Dag 3
Het heeft goed uitgepakt, we zijn nu goed uitgerust, echter niet veel opgeschoten met die tegenwind. We dobberden rond in de scheepvaartroute, maar er kwam er nooit een dichtbij. Om ca. 6.30 uur gaat de motor aan. De fokken worden ingerold om het ergste geklapper te vermijden. We moeten nu eens uit die scheepvaartroute en mijlen maken richting La Coruna. De windvaan blijft zelfs op de zwakke wind sturen. Joke heeft ruim 40 minuten dolfijnen rond de boot gehad en op foto en film gezet! De rest sliep zo vast dat we niets hoorden.


Vandaag lukt het om nog een keer de Gribfiles te downloaden via de satelliet telefoon. Alles blijft nog altijd zoals was verwacht. De weerberichten blijven ook nog via de navtex binnenkomen. We zijn uitstekend geinformeerd! Tussen 21.00 en middernacht gaat de wind inderdaad naar oost draaien, maar wel tijdelijk eerst zuid en later zuid-oost. Eerst wordt de kotterfok uitgerold en later de genua. Uiteindelijk gaat de motor weer uit.

Dag 4
De wind draait zoals verwacht naar oost. Gedurende de nacht neemt de wind geleidelijk toe tot in de ochtend uiteindelijk windkracht 6. Onze windmeter heeft een stand die de snelheid van de boot verrekend en geeft de ware windkracht aan en niet de relatieve ten opzichte van de boot. In die stand kwam de wind lange tijd niet onder de 25 knopen (kracht 6). 's Ochtends vroeg worstelen Joke en Johan om de genua grotendeels weg te rollen. Dat is een behoorlijk gevecht en moeten we voortaan eerder doen. De waterdiepte is toegenomen tot een paar kilometer en de golven worden lang en (voor ons doen) hoog. Soms kijk je door een golftop heen en zie je een mooie zeeblauwe kleur.


De boot krijgt regelmatig een behoorlijke opdonder van de nog altijd dwars inkomende golven en glijdt dan keurig zijwaarts het golfdal in. De rompvorm bewijst hier zijn nut. We zitten droog in de kuip, maar sluiten wel de kajuitingang af, als voorzorg om een onverhoopte douche naar binnen over de elektronica te vermijden. We navigeren overigens gewoon op de kaart en zetten elke wacht de positie erin met daarbij de barometerstand. We zijn eigenlijk best goed ingeslingerd.

De jongens vinden het gaaf en van zeeziekte is geen spoor meer. Johan en Joke zijn apetrots op de jongens. Ga er maar aanstaan, ook midden in de nacht je in het zeilpak worstelen en op wacht gaan.
Op een gegeven moment blijkt dat de bakboord stuurlijn van Arie is gebroken. Dat is even schrikken, moeten we de rest op de hand gaan sturen? Op de stuurboord stuurlijn blijft de boot echter gewoon op koers, zelfs in die behoorlijke zeegang. Waarschijnlijk is de lijn al veel eerder gebroken maar hadden we het niet eens gemerkt. De boot is dus heel goed in balans met de door ons gekozen zeilen!
We zien vrij ver weg plotseling dat er nevel omhoog spuit, een walvis! De omhoog spuitende adem doet zich vaak voor en we spotten zelfs een stuk bruin-zwarte rug, gelukkig verschuift hij langzaam naar achteren. Nadat het donker wordt, wordt het ook grijs en nevelig. De navtex geeft aan dat het zicht moderate en occasionaly poor zal zijn. Het is onmogelijk om in te schatten hoe ver je kan zien. Voor de zekerheid zetten we de radar bij die het prima doet.
We zijn buiten altijd aangelijnd met zwemvest en lifelines aan de speciaal aangebrachte ogen in de kuip. Johan kookt steeds uitgebreidere maaltijden, ook dat is wennen in een als een kermisattractie bewegende boot. We zijn trots op onszelf, we doen alles wat nodig is onder de best wel pittige omstandigheden.

Dag 5
Gedurende de nacht neemt de wind, nog altijd conform de verwachting steeds verder af. De zee kalmeert rap, we rollen de fokken in en starten de motor. Onder deze rustige omstandigheden kan de elektrische stuurautomaat op een geimproviseerde wijze aan het stuurwiel gekoppeld sturen. De laatste mijlen breken aan. Als het licht wordt komt er, nevelig, land in zicht. Bij de aanloop van La Coruna worden we verwelkomd door een grote groep dolfijnen die vanuit bakboord naar ons toe komen en om ons heen beginnen te dartelen. Een mooier welkom kun je je niet wensen.


Nog een mijl of twintig te gaan. De van tevoren vastgestelde waypoints en de detailkaart voor de aanloop worden nu belangrijk en we sturen er nauwkeurig op aan. Het is rustig, dus we kunnen de kortere aanlooproute nemen. Tim vervangt de Engelse gastenvlag door de Spaanse, we kunnen het nog niet helemaal bevatten dat we bijna aan de overkant zijn.


Om half twee meren we af in de jachthaven Marina A Coruna. We zijn heel tevreden, de boot doet het goed en nog belangrijker: we hebben een echte teamprestatie neergezet. Goede sfeer aan boord, iedereen deed zijn plicht. Het was voor een echte zeebonk ongetwijfeld een rustige tocht, maar voor ons was dit wel degelijk een pittige vuurdoop die we goed hebben aangepakt.
Het blijkt dat we met de neus in de boter vallen: de Tall Ships komen hier en er zijn allerlei festiviteiten in de stad. We besluiten vanaf nu even geen haast te hebben en betalen voor 5 nachten (krijg je er een gratis, kan een Hollander dat weerstaan?).

Geplaatst door Johan op 10 augustus 2012
9 augustus 2012
Olé, we zijn in Spanje

Vandaag zijn we aangekomen in La Coruna. Na een tocht van vier etmalen en een kwartier. We zijn super trots op onszelf met deze prestatie en genieten ervan om hier te zijn. De foto's en het uitgebreide verhaal van de tocht volgen zo snel mogelijk.

Geplaatst door Joke op 9 augustus 2012
8 augustus 2012
Bericht via Iridium 2012-08-08 11:15:42

Oost 6 met steile golven, voelt als een dronken badeend. Joke heeft gister dolfijnen rond de boot gehad. Nog 120 mijl naar Caruno

Geplaatst door Joke op 8 augustus 2012
7 augustus 2012
Bericht via Iridium 2012-08-07 09:54:23

We beginnen steeds meer te wennen, allemaal beter geslapen. Gister 130 mijl afgelegd. Nu wind tegen, hopen beloofde oostenwind snel te vinden.

Geplaatst door Joke op 7 augustus 2012
6 augustus 2012
Bericht via Iridium 2012-08-06 10:30:34

Vuurdoop gehad , dikke 6 dubbel rif aan de wind en flinke golven. Bemanning en boot doen het goed. Visje in gangboord, nog geen dolfijnen gezien.

Geplaatst door Joke op 6 augustus 2012
5 augustus 2012
Op naar Spanje

We zijn met de laatste voorbereidingen bezig, 3e rif inscheren, boodschappen doen, alles zeevast zetten, pc iridium proof maken. Gisteren tussen de buien door nog drie wassen gedaan. Alles is fris en schoon, tijd om te vertrekken dus. We verwachten donderdagavond of vrijdagochtend aan te komen in La Coruna. Als het heel goed gaat dan gaan we meteen de bocht om voorbij Finisterre.

Geplaatst door Joke op 5 augustus 2012
1 augustus 2012
Trouwdag en high tea

Vandaag zijn we 23 jaar getrouwd, nadat we lekker hebben uitgeslapen en de regen is opgehouden vertrekken we naar het stadje voor een echte Engelse high tea getrakteerd door Tim en Bas. Tim fungeert weer als veerman en brengt ons naar de kant, nu met buitenboordmotor vanwege de stevige wind.

In een gezellige tearoom drinken we thee met melk, echte scones met clotted cream and strawberry jam, brownies en nog meer lekkers.

We slenteren nog wat rond, duiken de watersportwinkel nog eens in en genieten van de omgeving. Johan ziet een oude boot, hij heeft ooit een boek gelezen over de Skua maar weet niet zeker of dit degene uit het boek is.

Geplaatst door Joke op 1 augustus 2012
 
   

Design: Sail-Beluga.nl - Copyright: Sail-Beluga.nl -